இலங்கை நகர்முழுவதையும் காணுதல் மூலம், தனது கருத்தை
நிறைவேற்றிக் கொண்ட அனுமன்,திடீரென மேலே எழும்பினான். அப்போது,
அவனைக்கயிற்றொடு பற்றியிருந்த அரக்கர் கூட்டம் கீழே விழுந்தன என்க.
புயத்திற்குஎழு (தூண்) உவமை.                             (133)

விசும்பில்பொலிந்த அனுமன் தோற்றம் 

     இற்றவாள்அரக்கர் நூறு ஆயிரவரும் - தனிப்பட்டு விழுந்த
கொடியஅந்த அரக்கர் நூறாயிரம் பேரும்; இழந்த தோளார் முற்றினார்
உலந்தார் -தோள்களை இழந்தவர்களாய் உயிர் முடிந்து இறந்தார்கள்; ஐயன்
- அனுமன்;மொய்ம்பினோடு உடலை மூழ்கச் சுற்றிய கயிற்றினோடும் -
தோள்களோடுஉடம்பையும் அழுந்தக் கட்டிய கயிற்றினுடனே; விசும்பின்
பாலான்தோன்றுவான்- ஆகாயத்திடத்துக் காணப்படுபவனாய்; அரவின்
சுற்றம்பற்றிய கலுழன் என்ன பொலிந்தனன் - பாம்பின் கூட்டம் பற்றிய
கருடனைப் போல விளங்கினான்.

     கயிறுகளால்கட்டுண்டு வானில் விளங்கிய அனுமனுக்கு, அரவுகளால்
சுற்றப்பட்டு வானில் பறக்கும் கருடன் உவமை. மொய்ம்பு - தோள். ‘பூந்தாது
மொய்ம் பினவாக’ (கலித் தொகை 88:2)                        (134)

அனுமன் தன் வாலைஇலங்கை மீது நீட்டுதல்