‘செம் மலர்த் திருவின் நாளும் சிறப்பு உறு திலதம்
                                  அன்னார்,
வெம்மை உற்றுஉன்மேல் வீழ்வார், வெள்கியே நகை
                                செய்து ஓத,
தம் மனத்து ஆசைவேறோர் தலைமகற்கு உடையாள்
                                தன்னை
அம்மலற்றுஇறைஞ்சும் வேட்கை ஆடவற்கு உரியது
                                அன்றே.

புலத்தியன்மரபின் வந்து புண்ணியம் புரிந்த
                               மேன்மைக்
குலத்து இயல்புஅதனுக்கு என்றும் பழி அன்றோ ?
                      என்றும் கொள்ளாய் !
வலத்து இயல்ஆண்மைக்கு ஈது மாசு’ மதிப்பி.......
........................................................................................

வாச மென்குழலினாரால், மண்ணினில், வானில்,
                                 யார்க்கும்
நாசம் வந்துஏன்று... மறைகளே நவிலும் மாற்றம்
பூசல் வண்டுஉறையும் தாராய் ! அறிந்தும் நீ,
                          புகழால், பொற்பால்,
தேசுடையவளோ, என்னின், சீதையும் ?..........