தொட்டுஎறிதற்கு மு(ன்)னே, துகளாகப்
பட்டிட,வெய்யவர் பாணம் விடுத்தார்.

தடுவையின்மரங்களோடு சகடைகள் திமிலை தாக்க
உடுஇனம் ஆனதுஎல்லாம் உதிர்ந்த, பூ உதிர்ந்தது
                                     என்ன;
அடு புலி அனையவீரர் அணிகல ஆர்ப்பும், ஆனை
நெடு மணிமுழக்கும், ஓங்கி, மண்ணுலகு அதிர்ந்தது
                                    அன்றே.

பத்தியில்தேர்கள் செல்ல, பவளக் கால் புடைகள்
                          சுற்ற,
முத்தினில்கவிகை சூழ, முகில் என முரசம் ஆர்ப்ப,
மத்த வெங்கரிகள் யாவும் மழை என இருண்டு
                          தோன்ற
தத்திய பரிகள்தன்னின் சாமரை தழைப்ப,-போனான்.

தீய வல்அரக்கர்தம்மில் சிலர் சிலர் செம் பொற்
                            சின்னம்
வாயின் வைத்துஊத, வீரர் வழி இடம் பெறாது
                            செல்ல,
காயும் வெங்களிறு, காலாள் கடும் பரி, கடுகிச்
                            செல்ல
நாயகன்தூதன்தானும் நோக்கினன்; நகையும்
                            கொண்டான்

புலிப் போத்தின் வயவர் எல்லாம்-பொரு கரி, பரி,
                                 தேர், பொங்க.
கலித்தார்கள்உம்பர் ஓட, கடையுகத்து எறியும்
                                 காலின்