:: TVU ::

யுத்த காண்டம்

6115.	'தொகை நிலைக் குரங்குடை மனிதர்ச் சொல்லி
	என்?
	சிகை நிறச் சூலிதன் திறத்துச் செல்லினும்,
	நகை உடைத்தாம்; அமர் செய்தல் நன்று' எனா,
	புகைநிறக்கண்ணனும் புகன்று, பொங்கினான்.


புகை நிறக் கண்ணனும்- மேல் குறிப்பிடப்பட்டவர்களேயன்றிப் புகைநிறக் கண்ணன் (தூம்ராட்சன்) என்னும் அரக்கனும்; சிகை நிறச் சூலிதன் திறத்துச் செல்லினும்- நம் தலைமுடி போல் சிவந்த நிறமுடையவனாய்த் திரிசூலம் ஏந்திய சிவனை எதிர்த்துப் போர் செய்வதுகூட; நகை உடைத்தாம்- நம் வீரப் பெருமை சிரிப்புக்கு இடமாகி விடும்; தொகை நிலைக் குரங்குடை- கூட்டமான குரங்குப் படையைக் கொண்டுள்ள; மனிதர் சொல்லி என்- மனிதர்கள் மேல் போர்செய்வது பற்றிச் சொல்வதற்கு என்ன இருக்கிறது? அமர் செய்தல் நன்று- இப்போது வேறு வழி இல்லாமையால் அந்த மனிதர்களோடு போர் செய்வதே நல்லது; எனாப் புகன்று - என்று சொல்லி; பொங்கினான் - ஆத்திரத்தால் பொங்கினான்.
தூம அட்சன் - புகை நிறக் கண்ணன். சிவபிரானை எதிர்த்துப் போர் செய்வதே தன் இனத்துக்குக் கேவலமாயிருக்க, குரங்குப் படை கொண்ட மனிதரோடு போர் செய்ய வேண்டி வந்ததே என்பது புகை நிறக் கண்ணன் பொங்கியதற்குக் காரணம்.
(45)
6116.	மற்று அவன் பின்னுற, மற்றையோர்களும்,-
	'இற்றிதுவே நலம்; எண்ணம் மற்று இல்' என்று,
	உற்றன உற்றன உரைப்பது ஆயினார்-
	புற்று உறை அரவு எனப் புழுங்கு நெஞ்சினார்.


புற்று உறை அரவு என- புற்றில் வாழும் நாகப்பாம்பைப் போல; புழுங்கும் நெஞ்சினார் - வெந்து புழுங்கும் மனம் உடையவரான; மற்றையோர்களும் - மற்றும் உள்ள அரக்க வீரர்களும்; மற்று அவன் பின் உற - அந்தத் தூம்ராட்சன் கூறிய பின்பு; இற்று இதுவே நலம் - இத்தகைய இதுவே நன்மையாகும்; எண்ணம் மற்று இல் - வேறு நினைப்பதற்கு எதுவுமில்லை; என்று உற்றன உற்றன - என்று அவரவர் கருத்தில் தோன்றியவாறு; உரைப்பதாயினர்- பேசலாயினார்கள்: