நிருதர்  வாயினும் பல்லினும் புனல் வறந்து உலறினார்
- அரக்கர்கள்  வாயிலும்   பல்லிலும்  நீர்   வறண்டு   போய்
பொலிவிழந்தனர்;வைகும் பேயினும் பெரிய பேம் நரிகளும்
புரிதரும்   -   தங்கியிருக்கும்   பேய்களும்   அவற்றைவிடப்
பெரியனவாகிய அச்சம் தரும் நரிகளும் பல்கிப்  பெருகுகின்றன;
பிறவும்  எண்ணின் - வேறும் நினைப்போமாயின்;  கோயிலும்
நகரமும் - நமது அரண்மனையும், இலங்கைமாநகரமும்;மடநலார்
குழலும் - இளம் பருவத்தினரான நமது மகளிரின் கூந்தலும்; நம்
குஞ்சியோடும் - நமது தலைமுடியுடனே;தீயின் வெந்திடும் -
நெருப்பிலே  வெந்து  கருகும்;அலால்  ஒரு   நிமித்தம்  -
இவையல்லாத ஒரு நல்ல நிமித்தம்; பெறும் திறனும் உண்டோ
- பெறும் வகை நமக்குள்ளதோ?
 

வறந்து   -   வற்றிப்போய்.  உலறினார்  -   உலர்ந்து
பொலிவிழந்தார்.  கண்ணும்  முகமும்  உலறி  (சீவக. 2996)
கோயில்-அரண்மனை குஞ்சி-ஆண்கள் தலைமயிர்.  பேம்-
அச்சம்,  மடம்.   இளமை.   நல்லார் என்பது 'நலார்' என 
நின்றது   தொகுத்தல்   விகாரம்.    'உண்டோ'   ஓகாரம் 
எதிர்மறைப்  பொருள்  தந்து  நின்றது;   இல்லை என்பது
பொருள்.
 

(96)
 

ஐயா  - தலைவனே! சிந்த மாநாகரைச் செருமுருக்கிய -
சிறந்த தேவர்களை எல்லாம் சிதறும்படி போரில் வலிமை அழித்த;
கரன்,  திரி சிரத்தோன் -  கரனும்  திரிசிரனும்;முந்த மான்
ஆயினான் - முன்னே மாய மானாக வந்த மாரீசனும்; வாலியே