என்பதை   'கழல்  அடைந்தோரை உயிரின் ஓம்பும் கருத்தினன்'
என்றார். உயிரின்-உயிரைவிட 'ஒழுக்கம் உயிரினும்  ஓம்பப்படும்'
என்ற குறளில் (131) இப்பொருள்  வந்தது   காண்க.   அருத்தி-
விருப்பம். தாழாது - காலம்தாழ்த்தாமல்.
 

மொய்   தவழ் கிரிகள் - வலிமை பொருந்திய மலைகள்;
மற்றும்   பலவுடன்   முடுகிச்   செல்ல   - வேறுபலவும்
தம்மைப்பின் தொடர்ந்து விரைந்து செல்ல; மைதவழ் கிரியும்-
மேகங்கள் தங்கிய பெரியதொரு மலையும்;- மேருக்குன்றமும்-
பொன்னிறமான மேருமலையும்;   வருவதென்ன  -   சேர்ந்து
வருவது   போல;  செய்தவம் பயந்த வீரர்- தாங்கள் செய்த
தவத்தால்   (இராமனைச்   சரணடையும்)   பயனைப்   பெற்ற
வீரர்களான வீடணனும், சுக்கிரீவனும்; திரள்   மரம்   ஏழும்
தீயஎய்தவன்- திரண்டு நின்ற மராமரங்கள்   ஏழும்   தீய்ந்து
போகும்படி அம்பெய்தவனான இராமபிரான்;  இருந்த   சுழல்
இருவரும் எய்தச் சென்றார் - இருந்த   இடத்துக்கு அந்த
இருவரும் விரைந்து சென்றனர்.
 

மொய் - வலிமை.   தவழ் - பொருந்திய.   மைதவழ்கிரி -
வீடணனுக்குவமை. மேருக்குன்றம்-சுக்கிரீவனுக்குவமை. 
 

(128)
 

வீடணன் இராமபிரான் திருவடிகளில் விழுந்து வணங்குதல்
  

மார்க்கடம்   சூழ்ந்த வைப்பின் -  வானரவீரர்கள் சூழ்ந்து
நின்ற இடத்தில்; இளையவன் மருங்கு காப்ப - இளையவனாகிய
இலக்குவன் பக்கத்திலே நின்று பாதுகாக்க;   நாற்கடல் உடுத்த
பாரின் நாயகன் புதல்வன்- நான்கு கடல்களாலும் சூழப்பட்ட