அதுவல்ல என்றால்; கார்முகில் கமலம்   பூத்தது  அன்று -
கருமை   நிற  மேகம் கமலம் பூத்தது போன்றவன். அதுவுமல்ல
எனின்;   இவன்  கண்ணன் கொல்லாம்- இத்தன்மை உடைய
இவன் திருமால்  தானோ;   ஆர் அருள் சுரக்கும் - நிறைந்த
அருளைப் பொழியும்;   நீதி   அற   நிறம் - நீதியை உடைய
அறக்கடவுளின் நிறம்; கரிதோ என்றான் - கருமை நிறமோ என
வியந்துரைத்தான்.
 

இராமபிரானைத்   தரிசித்த   மகிழ்ச்சியால்  வீடணன் உடல்
ரோம புளகாங்கிதம் எய்தினான் என்பதை 'அங்கம் மென்   மயிர்
சிலிர்த்து' என்றார். மகிழ்ச்சி  மிகுதியால்   ஆனந்தக்   கண்ணீர்
சொரிந்தான் என்பதனை, "கண்ணீர் வார"   என்றார். வார-பெருக.
அழகான கண்களை உடைய அஞ்சனமலையோ   என இராமனை
நோக்கி வியந்து-அல்ல என்றான், நீலமேக   மொன்று - தாமரை
பூத்ததோ, அதுவுமல்ல. இவன் திருமாலேதான்.  நிறைந்த  அருள்
பொழியும் நீதியை உடைய தரும தேவதையின் நிறம் கருமையோ?
என்று வியந்துரைத்தான். 
 

மின்மினி ஒளியின் மாயும் - மின்மினிப் பூச்சியின் ஒளியைப்
போலத் தோன்றி மறையும்படியான; பிறவியை வேரின்  வாங்க -
பிறவி நோயை அடியோடு நான் போக்கிக் கொள்ளவே; செம்மணி
மகுடம் நீக்கி - சிவந்த மணிகள்   பதித்த   மணி  மகுடத்தைத்
துறந்து; திருவடி புனைந்த செல்வன்   தம்முனார்  -  இவனது
திருவடிகளைச்  சிரத்தில்   சூடிக்கொண்ட  செல்வத்தை   எய்திய
பரதனுக்கு   முன்னோனான   இராமன்;   கமலத்து   அண்ணல்
தாதையார் -   தாமரை   மலரில்   வாழும்   பிரமதேவனுக்கும்
தந்தையான இராமபிரானுடைய;  சரணம் தாழ   -   திருவடிகளில் 
வீழ்ந்து நான் வணங்குமாறு; எம்முனார் எனக்குச் செய்த உதவி
- என் முன்னவனாகிய   இராவணன்   எனக்குச்   செய்த  உதவி
இதுவாகும்; என்று ஏம்பலுற்றான் - என்று கூறி மகிழ்ச்சியுற்றான்.