கொள்ள   அறியாத;   நோக்கினன்   வருணன்  என்பான்-
நோக்கினை   உடையவனான  வருணன்   என்பவன்;  அழுது
அழிகண்ணன்-  அழுது   அழுது   அழகிழந்த  கண்களை
உடையவனாகவும்;    அன்பால்    உருகிய    நெஞ்சன்-
இராமபிரானிடம் கொண்ட  அன்பினால்  உருகிய  உள்ளத்தை
உடையவனாகவும்;   அஞ்சித்   தொழுது   ஏழு  கையன்-
அஞ்சி,    தொழுதபடி      மேலே      உயர்த்தியகைகளை
உடையவனாகவும்; வழுத்தும் சொல்லான்- இராமபிரானைப்
போற்றிப் புகழும்  சொற்களை  உடையவனாகவும்; நொய்தின்
தோன்றினன்-  விரைந்து (இராமபிரானுக்கு  எதிரிலே  வந்து)
தோன்றினான்.
 

எழுசுடர் - மேலும் மேலும்  எழுகின்ற தீச்சுடர்  படலை -
திரள்.   எங்கும்   புகை    நிறைந்திருத்தலால்    கண்களால்
பார்க்க  இயலவில்லை   நொய்தல்  -  விரைதல்.   வருணன்,
நோக்கினன்   கண்ணன்,    நெஞ்சன்,   கையன்   சொல்லன்
தோன்றினன் என இயையும்.
 

நீ எனை  நினைந்த  தன்மை-  பெருமானே!  நீ  என்னை
வருமாறு நினைத்த தன்மையை; நெடுங்கடல் முடிவில் நின்றேன்
ஆயினேன் -  இந்தப்  பெரிய  கடலில்  முடிவான   இடத்திலே
நின்றவனாகிய நான்; அறிந்திலேன் என்று - அறியாதவனானேன்
என்று   கூறிக்   கொண்டு;  அண்ணலுக்கு  அயிர்ப்பு  நீங்க-
இராமபிரானுக்கு ஐயம் தீரும்படி; காய் எரிப்படலை  சூழ்ந்த -
எரியும்  தீத்திரள்  எங்கும்  சூழ்ந்திருந்த; கருங்கடல் தரங்கத்து
ஊடே-கரிய கடல் அலைகளுக்கு இடையிலே; தீயிடை நடப்பான்
போல-  நெருப்புக்கு  இடையிலே  நடந்து வருபவனைப் போல்;
செறி புனற்கு இறைவன் சென்றான்-செறிந்த கடலுக்கு அரசனான
வருணன் வரலானான்.