வாலி. அவன்  மகன்  அங்கதன்   எதனாலும்   விலக்கொணாத
மலையைக் கொண்டு, கடல் துன்புறும் படி அக்கடலைக் கலங்கச்
செய்தான் என்பது கருத்து. அலக்கண் - துன்பம்  ஆழி - கடல்.
இலக்குவனது   அம்பின்    வலிமையை'    முன்னும்  பின்னும்
(கம்ப. 2416. 7287) இராமனும் இராவணனும் கூறுவதனாலறியலாம்.
 

கரடிப்  பெரும்படை  விருத்தன்-  கரடிகளின்  பெரிய
படைக்குத்   தலைவனான  சாம்பவந்தன்  என்னும்  முதியோன்;
மருத்தின் மைந்தன் - காற்றுத் தேவனாகிய வாயுவின் மகனான
அனுமனது; மணி  நெடுந்தோள்   எனப்   பெருத்தகுன்றம்-
அழகிய பெரிய  தோள்களைப்  போன்ற  ஒரு  பெரிய மலையை;
இட்ட விசையினின் -  கடலில்  எறிந்த வேகத்தினால்;  வீசிய
திருத்தம்- மேலே  தெரித்த  தீர்த்தம்; வானவர்  சென்னியில்
சென்றது- தேவர்களது தலையில் சென்று தெறித்தது.
 

விருத்தன் -  வயதானவன்.   சாம்பவந்தன்    நெடுங்காலம்
வாழ்ந்த,  நீண்ட ஆயுளை  உடையவன்.   கரடிப்    படைக்குத்
தலைவன் என்பதால் 'கரடியின் பெரும் படை விருத்தன்' என்றார்.
அனுமனது தோள்களை வியந்து 'மருத்தின் மைந்தன் மணி நெடுந்
தோளெனப் பெருத்த குன்றம்' என்றார். மருத்து - காற்றுத்தேவன்.
விசை - வேகம்.  சிரத்தில்  சென்று  தெறித்தமைக்கு  ஏற்ப  நீர்
என்று கூறாது  "திருத்தம்"  என்றார்.  தீர்த்தம்  என்பதன் திரிபே
திருத்தம். தீர்த்தம் - புனித நீர் எதுகை நோக்கி  'திருத்தம்' எனத்
திரிந்தது.
 

(42)
 

குமுதன்  இட்ட  குலவரை- குமுதன்  என்னும்  வானரத்
தலைவன்   கடலில்  எறிந்த   சிறந்த  தொருமலை;  கூத்தரின்
திமிதம் இட்டு- கூத்தாடுபவர்களைப்  போலக்  குதித்து  ஆடி;
திரியும் திரைக் கடல்-  சுழன்று  திரியும்  அலைகளையுடைய
கடலில்; துமிதம் ஊர்புக-  நீர்த்துளிகள் தங்கள் ஊரிலே வந்து
விழுவதால்; அமுதம்