ஆய - (அல்லற்காலத்து) பாதுகாத்தற்குரிய பண்பினனாகி; உயிரொடும் பொருந்தினானை- உயிரோடு ஒன்றாய் இணைந்து விட்ட நண்பனை;மறந்தனன் - மறந்தவனாய்ப் போர்த்தொழிலில் இவனால் ஈடுபடமுடிந்ததே! வலியன் - எத்தகைய வலிய (கல்) மனம் கொண்டவன் இராமன்; என்பார் ஆதலால் - என்று உலகோர் கூறுவர் ஆதலால்; அதுவும் மாட்டேன்- (உயிர் வாழ்ந்து அரக்கரை) அழிக்கவும் மாட்டேன். |
(30) |
| 6925. | 'அழிவது செய்தாய், ஐய! அன்பினால்; |
| அளியத்தேனுக்கு |
| ஒழிவு அரும் உதவி செய்த உன்னை யான் ஒழிய |
| வாழேன்; |
| எழுபது வெள்ளம் தன்னின் ஈண்டு ஓர் பேர் |
| எஞ்சாது ஏகி, |
| செழு நகர் அடையின் அன்றோ, இத் துயர் தீர்வது |
| உண்டோ? |
|
ஐய!- ஐயனே! அளியத்தேனுக்கு- இரங்கத்தக்க எனக்கு; அன்பினால் அழிவது செய்தாய்- (உன்) அன்பு காரணமாக (நான்) அழிவதற்குக் காரணமானவற்றைச் செய்தாய்; ஒழிவு அரும் உதவி செய்த - நெஞ்சில் என்றும் நீங்காத அரிய உபகாரம் செய்த; உன்னை நான் ஒழிய வாழேன்- உன்னைப் பிரிந்து நான் உயிர் வாழ மாட்டேன்; எழுபது வெள்ளம் தன்னின் - எழுபது வெள்ளம் சேனையில்; ஈண்டு ஓர் பேர் எஞ்சாது ஏகி - இங்கு ஒருவரும் குறையாமல் (வெற்றியோடு மீண்டு); செழுநகர் அடையின் அன்றோ- வளமை மிகு அயோத்தியை நான் அடைந்தபோதன்றி; இத்துயர் தீர்வது உண்டோ?-(உன்னை இழந்த) இந்தப் பெருந்துயர் என்னைவிட்டு நீங்கும், நீங்குமோ? (நீங்காது) |
"அடையின் அன்றோ" எனும் பாடத்திலும் "அடைந்த போழ்தும்" என்ற பாடம் பொருட்சிறப்புடையது. |
(31) |
சுக்கிரீவன் இராவணன் மகுடத்துடன் வந்தடைதல் |
| 6926. | என்று அவன் இரங்கும் காலத்து, இருவரும் |
| ஒருவர்தம்மின் |
| வென்றிலர் தோற்றிலாராய், வெஞ் சமம் விளைக்கும் |
| வேலை, |