பக்கம் எண் :

 மகுட பங்கப் படலம் 561

"குகப்பெருமாள்"    எனப்  பெயர்  பெற்றதுமாம். கைங்கரியம்
புரிவதில்    இராமபக்தர்   களுக்கிடையே   நிலவிய  சுமுகப்
போட்டியை இப்பாடல் அழகுறத் தருகிறது.
 

(39)
 

6934.

'வன் பகை நிற்க, எங்கள் வானரத் தொழிலுக்கு

ஏற்ற

புன் பகை காட்டும் யானோ புகழ்ப் பகைக்கு

ஒருவன் போலாம்?

என் பகை தீர்த்து, என் ஆவி அரசொடும் எனக்குத்

தந்த

உன் பகை உனக்குத் தந்தேன்; உயிர் சுமந்து

உழலாநின்றேன்.

 

என்பகை தீர்த்து-  என்னுடைய பகைவனான   வாலியை
அழித்து;   என்  ஆவி -  எனது    உயிரை;    அரசொடும்
எனக்குத்தந்த
- என் அரசுடனே எனக்குத் தந்தவனான;  உன்
பகை
- (உனக்கு) உன்  பகைவனாகிய  இராவணனை; உனக்குத்
தந்தேன்
- (நானே  ஒழிக்காமல் நீயே அழிக்கும்படி)  உனக்கே
விட்டுவைத்தேன்;   உயிர் சுமந்து  உழலா நின்றேன்- புரிய
வேண்டிய உதவியைப் புரியவேண்டியவர்க்குப் புரியாமல் (வீணே)
உயிரைச் சுமந்து  கொண்டு  மனம் வருந்தி வாழ்கின்றேன்; வன்
பகை நிற்க
- (ஆதலால்)  வலிய பகை (அழியாமல் அப்படியே)
இருக்க; எங்கள்  வானரத் தொழிலுக்கு ஏற்ற- எங்களுடைய
குரங்குச் செயலுக்குத் தக்க; புன்பகை காட்டும் - அற்பப் பகைச்
செயல்களில்   (ஈடுபாடு)    காட்டுகின்ற;   யான்  -   நானோ;
புகழ்ப்பகைக்கு  ஒருவன்  போலாம்
-  (உம்முடைய) புகழ்ச்
செயல்களுக்கு (ஊறுவிளைக்கப் பிறந்த) ஒருவன் போல்வேன்.
 

வெல்லுதற்கரிய   பகைவனை   வென்று தனக்கு உயிரையும்
அரசவாழ்வையும்  கொடுத்த    இராமபிரானுக்குக்  கைம்மாறாக
அவன்  பகை   அழிக்காது  திரும்பிய  தன் செயலை நினைத்து
வருந்தும் சுக்கிரீவன் மனநிலையை இப்பாடலில் காண்கிறோம்.
 

(40)
 

6935.

'செம்புக்கும் சிவந்த செங் கண் திசை நிலைக்

களிற்றின் சீற்றக்

கொம்புக்கும் குறைந்த அன்றே, என்னுடைக்

குரக்குப் புன் தோள்?