:: TVU ::

612

யுத்த காண்டம்

வணங்குமாறு; மன்னவன் ஆதி- நீ வானர அரசன் ஆவாயாக; யானேமகுடம் சூட்டுவென்-நானே (என் கரங்களால்) உனக்கு மணிமுடி சூட்டி வைப்பேன் என்றான்.
இப்பாடலில் அங்கதனுக்கு ஆசையூட்டும் இராவணனின் திறம் காண்க. யானே-ஏகாரம் பிரிநிலை. தந்தேன்-துணிவு பற்றி வந்த காலவழுவமைதி.
(27)
7001.	அங்கதன் அதனைக் கேளா, அங்கையோடு அங்கை
	தாக்கி,
	துங்க வன் தோளும் மார்பும் இலங்கையும் துளங்க,
	நக்கான்;
	' "இங்கு நின்றார்கட்கு எல்லாம் இறுதியே" என்பது
	உன்னி,
	உங்கள்பால்நின்றும் எம்பால் போந்தனன், உம்பி'
	என்றான்.

அங்கதன் அதனைக்கேளா- அங்கதன் இராவணனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு; அங்கையொடு அங்கைதாக்கி-அழகிய தன் கையோடு கையை அடித்து; துங்கவன் தோளும் மார்பும் - தன் தூய தோள்களும் மார்பும்; இலங்கையும் துளங்க நக்கான் - இலங்கை மாநகரும் குலுங்குமாறு (பேரொலியிட்டுச்) சிரித்து; இங்கு நின்றார்கட்கு எல்லாம்- இந்த இலங்கை நகரில் வாழும் அனைவர்க்கும்; இறுதியே என்பது உன்னி- இறுதி அழிவு உறுதி என்பதை நினைத்துத்தானே; உங்கள் பால் நின்றும்- உங்களிடத்திலிருந்து விலகி; உம்பி - உன் தம்பி வீடணன்; எம்பால் போந்தனன் - எங்கள் பக்கம் வந்தடைந்தான் என்றான்.
அங்கையொடு அங்கை தாக்கல்-எள்ளலின் வெளிப்பாடு. தோளும் மார்பும் குலுங்கச் சிரித்தான் என்பது இயல்பு. ஆயின் இலங்கையும் குலுங்கச் சிரித்தான் என்பது கம்ப முத்திரை. அங்கதன் சிரித்தான்; இலங்கை நடுங்கியது என்பது குறிப்பு.
(28)
7002.	'வாய் தரத்தக்க சொல்லி, என்னை உன்
	வசஞ்செய்வாயேல்,
	ஆய்தரத் தக்கது அன்றோ, தூது வந்து அரசது
	ஆள்கை?