:: TVU ::

642

யுத்த காண்டம்

புதல்வன் சுக்கிரீவன்; நின்றுழிச் சென்ற - நிற்கும் இடத்தை நோக்கிச் சென்றன.
(42)
7059.	சாய்ந்த தானைத் தளர்வும், சலத்து எதிர்
	பாய்ந்த தானைப் பெருமையும், பார்த்து, உறக்
	காய்ந்த நெஞ்சன், கனல் சொரி கண்ணினன்,
	ஏய்ந்தது அங்கு ஓர் மராமரம் ஏந்தினான்.

சாய்ந்த தானைத் தளர்வும் - வலிமை குறைந்த வானரப் படையினுடைய தளர்ச்சியையும்; சலத்து எதிர்பாய்ந்த தானைப் பெருமையும்-வெகுளியோடு எதிரே தாவி வருகிற அரக்கர் படையின் சிறப்பையும்; பார்த்து-கண்டு;உறக்காய்ந்த- மிகவும் கொதிப்புற்ற; நெஞ்சன்-நெஞ்சையுடையவனும்; கனல் சொரி கண்ணினன்-நெருப்புச் சிந்துகின்ற கண்களையுடையவனு மாகி; அங்கு ஏய்ந்தது- அவ்விடத்தில் கிடைத்த; ஓர் மராமரம் ஏந்தினான் - ஒரு மராமரத்தை தூக்கினான் (சுக்கீரிவன்).
(43)
7060.	வாரணத்து எதிர், வாசியின் நேர், வயத்
	தேர் முகத்தினில், சேவகர்மேல், செறுத்து,
	ஓர் ஒருத்தர்க்கு ஒருவரின் உற்று, உயர்
	தோரணத்து ஒருவன் எனத் தோன்றினான்.

வாரணத்து - யானை மேலும்; வாசியின் - குதிரை மீதும்; வயத் தேர் முகத்தினில் - வலிமை மிக்க தேரின் முன்பும்; சேவகர்மேல் - அரக்க வீரர் மீதும்; செறுத்து - வெகுண்டு; ஓர் ஒருத்தர்க்கு ஒருவரின்-ஒவ்வொருத்தனுக்கு முன்னாலும்; உற்று - ஒவ்வொரு சுக்கிரீவன் நிற்பதைப்போல; உயர் தோரணத்து- உயர்ந்த தோரண வாயிலிலே; எதிர்நேர் ஒருவன் என- எதிர் நின்று (அரக்கருடன்) போரிட்ட ஒப்பற்றவனான அனுமனைப் போல; தோன்றினான் - தோற்றமளித்தான் சுக்கிரீவன்.
(44)
7061.	களிறும், மாவும், நிருதரும், கால் அற,
	ஒளிறு மா மணித் தேரும் உருட்டி, வெங்
	குளிறு சோரி ஒழுக, கொதித்து, இடை
	வெளிறு இலா மரமே கொண்டு, வீசினான்.