நீலனைப்  பிரகத்தன்  கதையால்  அடித்தபோது "உம்பர்
தத்தமது உள்ளம் நடுங்கினர்" (7091) இப்போது அவன் மடிவு,
தேவர்களின்  ஆரவாரத்திற்கு  காரணமாயிற்று.  புறமுதுகிட்டு
ஓடத்துவங்கினர்   என்னாது,   "முதுநகர்  நோக்கினர்"  என
நயம்பட மொழிந்த நேர்ததியை உணர்க.
 

தெற்கு வாயிலில் சென்ற நிசாசரர் - தெற்குக் கோட்டை
வாயிலில்  போர்க்குச்  சென்ற   அரக்கர்கள்;    மல்குலாவும்
வயப்புயத்து அங்கதன் - வலிமை விளையாடும் ஆற்றல் மிக்க
தோள்களையுடைய  அங்கதன்; நிற்கவே- போரிட்டு நிற்கையில்; 
பொன்குலாவு  சுபாரிசன் - அழகு விளங்கும் சுபாரிசன் என்ற 
அணித்தலைவன்;  பொன்ற-  இறந்து  விழுந்தவுடன்;   எதிர் 
நின்றிலர் ஓடினர் - எதிரே நிற்க இயலாதவராய் ஓடினார்கள்.
 

நிசாசரர் - இரவில்  சஞ்சரிப்பவர்  அரக்கர்.  மல் - இங்கு
வலிமையைக் குறித்தது. வலிமை எனும் ஆற்றல் விளையாடுகளம்
அங்கதன்  தோள்கள் என்று  அழகுற மொழிந்தார்.  "அங்கதன்
நிற்க அரக்கர் நின்றிலர்" என்றதில் உள்ள முரண் சுவையுணர்க.
 

(80)
 

மேலை வாயிலில் அனுமன் நிகழ்த்திய போர்
  

திண்மேல்  வாயிலில்- வலிமை மிக்க மேற்குக் (கோட்டை)
வாயிலில்;  நூற்றிரண்டு  எனும்  வெள்ளமும் -   நூற்றிரண்டு
வெள்ளம் அளவுடைய இராக்கதப் படை முழுவதும்;நோன் கழல்-
வலிய வீரகண்டையணிந்த; ஆற்றல்சால் துன் முகனும் - வலிமை
மிக்க துன்முகன் என்பவனும்; ஆர்த்து எழ-  ஆர்ப்பரித்து  எழ;
மேவினர் - அங்கு  வந்தவர்கள்;  காற்றின்   மாமகன் -  வாயு
மைந்தனாகிய