வினவிய  வாய்கள்   பத்தினையும்  பற்களினால்;   தின்னத்
தின்ன- பன்முறை கடித்துக் கொண்ட போது; திக்கு எலாம்
எரிந்தன- திசைகள் யாவும் தீப்பற்றி எரிந்தன.
 

மற்றவர்கள்  போரில்  இறந்தார்கள்   என்று  உரைக்கும்
துணிவின்றி, அப்பொருள்  தானாகத்  தோன்றுமாறு,  "நகர்க்கு
வந்தோம் நாங்களே" எனக் கூறிய சாதுரியம் பாராட்டற்குரியது.
  

(89)
 

மாடு  நின்ற  நிருதரை-   அருகில்  நின்ற   அரக்கர்களை;
வன்கணான் - கொடுமை  நிறைந்த  கண்களால் இராவணன்; ஓட
நோக்கி -  (அஞ்சி அவர்)  ஓடுமாறு  உறுத்துப்  பார்த்துவிட்டு;
உயர்   படையான்-  சிறந்த  ஆயுதங்களையுடைய   பிரகத்தன்;
அக்கோடு கொண்டு- அந்த மரக்குச்சிகளைக் கொண்டு; பொருத
குரங்கினால்   வீடினான் -  போரிட்ட    குரங்கால் மாண்டான்;
என்று    மீட்டும்   விளம்பினான் -   என்று     திரும்பவும் 
கூறிக்கொண்டான்.
  

ஒப்புயர்வற்ற    ஆயுதங்களை  ஏந்திய  பிரகத்தன்,   வெறுங்
கிளைகளை  ஏந்திய  குரங்குக்கா தோறறான்  எனும் இராவணனின்
நெஞ்சப்   பொருமல்   வெளிப்பட,  "உயர்   படையான்   மற்று
அக்கோடு  கொண்டு  பொருத  குரங்கினால் வீடினான்?" என்றார்.
மற்று-வினைமாற்றுப் பொருளில் வந்தது.
  

(90)
 

கட்டது  இந்திரன்  வாழ்வை-  (இந்தப் பிரகத்தன்) வேருடன்
களைந்தது    இந்திரன்  வாழ்க்கையை;    கடைமுறை-  இறுதியில்;
இங்குபட்டது-  இப்போது  அவன்  அழிந்ததோ;  ஓர்  குரங்கு
படுக்க- ஒரு வானரம் கொன்றதனால்; என்று இட்ட  வெஞ்சொல்
- என்று (இத்தூதர்கள்) தந்த கொடுஞ்சொல்லாகிய;  எரியினில் -