கூற்றம்.

இராகவன் சரம் எனும் கூற்றம்- இராமபிரானுடைய காலன்
போன்ற அம்பு; ஒன்று  நூற்றினோடு  ஆயிரம் கொடுந்தலை
உருட்டி- இலட்சம் அரக்கருடைய கொடிய தலைகளை அறுத்து
உருளச் செய்து;சென்று தீர்வில - அதனோடு  முடிந்து விடாமல்;
எனைப்  பல   கோடியும்   சிந்தி - (மற்றும்)   எத்தனையோ
பலகோடி  வீரர்களையும்  அழித்து;  நின்ற தேரொடும் - மீந்து
நின்ற  தேர்  ஒன்றோடும்;  இராவணன்  ஒருவனும்  நிற்க -
இராவணன் ஒருவனும் நிற்க - இராவணன் ஒருவனே மிஞ்சி நிற்க;
கொன்று வீழ்த்தினது - கொன்றழித்தது.
 

 (237)
 

முனிந்தான்.

மூரி வெஞ்சிலை இராவணன் - வலிமை  மிக்க கொடிய
வில்லையுடைய இராவணன்;  தேரும்  யானையும்  புரவியும்
அரக்கரும்-    தேர்களும்,    யானைகளும்   குதிரைகளும்
இராக்கதரும்; தெற்றி- எங்கும் நெருங்கி  (ஒன்றோடு  ஒன்று
முட்டி);பேரும் ஓர் இடம் இன்றென - நகர்வதற்கு வேறோர்
இடம்   இல்லை   யென்னும்படி;   திசைதொறும் பிறங்கி -
திக்கெல்லாம்  தோன்றுமாறு;  காரும்  வானமும் தொடுவன
பிணக்குவை    கண்டான் -  மேகத்தையும்  வானத்தையும்
சென்று தொடுமாறு குவிந்த பிணக்குவியல்களைக் கண்டவனாய்;
அரா என முனிந்தான் - பாம்பு போல வெகுண்டான். 
 

(238)