புறந்தருதல் - பாதுகாத்தல் ஈன்று புறந்தருதல் என் தலைக் கடனே
(புறம் - 312) என வருதல் காண்க. போது - விரைவாக, பைய -
மெதுவாக,செய்தியின் தன்மை கருதிய அச்சத்தால் இவ்வாறு கூறினர்
என்க. சேனை முந்நீர், கவிப் பெருங்கடல் - உருவகங்கள்.
|
(75)
|
இராவணன் அழுது அரற்றி நிலத்தில் வீழ்தல்
|
| 7707. | ஊரொடும் பொருந்தித் தோன்றும் ஒளியவன் என்ன, ஒண்
பொன்
தாரொடும் புனைந்த மௌலி தரையொடும் பொருந்த, தள்ளி,
பாரொடும் பொருந்தி நின்ற மராமரம், பணைகளோடும்
வேரொடும் பறிந்து, மண்மேல் வீழ்வதே போல, வீழ்ந்தான்.
|
ஊரொடும் பொருந்தித் தோன்றும் ஒளியவன் என்ன -
ஊர்கோளோடு பொருந்தி விளங்குகிற கதிரவன் போல; ஒண்
பொன்தாரொடும் புனைந்த மௌலி - ஒளி பொருந்திய பொன்னால்
ஆகிய மாலைகளினால் அழகு படுத்தப்பட்ட மகுடங்கள்; தரையொடும்
பொருந்தத் தள்ளி - பூமியில் சென்று சேரும்படி தள்ளி விட்டுவிட்டு;
பாரொடும் பொருந்தி நின்ற மராமரம் - நிலத்தில் பொருந்தி நின்ற
மராமரமானது; பணைகளோடும் - தன் வலிய கிளைகளோடு;
வேரொடும் பறிந்து - வேரொடு பறித்தலுண்டு; மண்மேல் வீழ்வதே
போல வீழ்ந்தான் - நிலத்தின் மேல் வீழ்வது போல (இராவணன்)
விழுந்தான்.
|
ஒண் பொன் தாரொடு புனைந்த மௌலிக்கு ஊர்கோளோடு கூடிய
கதிரவன் உவமையாயிற்று. இராவணன் தன் இருபது கைகளோடு
நிலத்தில் விழுந்தது - மராமரம் வேரொடும் கிளைகளோடும் வீழ்ந்தது
போலும் என உவமை கூறினார். ஒளியவன் - கதிரவன்.
|
(76)
|
| 7708. | பிறிவு எனும் பீழை தாங்கள் பிறந்த நாள் தொடங்கி என்றும்
உறுவது ஒன்று இன்றி, ஆவி ஒன்றென நினைந்து நின்றான் |