| 8638. | பொருமினான், அகம்; பொங்கினான்; உயிர் முற்றும்
புகைந்தான்;
குரு மணித் திரு மேனியும், மனம் எனக் குலைந்தான்;
தருமம் நின்று தன் கண் புடைத்து அலமர, சாய்ந்தான்;
உருமினால் இடியுண்டது ஓர் மராமரம் ஒத்தான்.
|
அகம் பொருமினான் - (இரத்த வெள்ளத்தில் வீழ்ந்து கிடக்கும்
தம்பியைக் கண்ட இராமன்) மனம் வெதும்பினான்; பொங்கினான்;
உயிர் முற்றும் புகைந்தான் - வெகுளி மிகுந்தவனாகி உயிர்ப்பு
முழுமையும் புகையுடன் தோன்றப் பெற்றான்; குருமணித்
திருமேனியும் - நிறந்தாங்கிய நீலமணி போலும் (தனது) அழகிய
உடம்பும்; மனம் எனக் குலைந்தான் - உள்ளம்போல நடுக்கமுற்றான்;
தருமம் நின்று - அறக்கடவுள் (இத்துன்பநிலை கண்டு இரங்கி) நின்று;
தன்கண்புடைத்து அலமரச் சாய்ந்தான் - தன் கண்களில் அடித்துக்
கொண்டு வருந்துமாறு (நிலத்தில்) சாய்ந்தான்; உருமினால் இடியுண்டது
ஓர் - இடியினால் தாக்கப்பட்டதொரு; மராமரம் ஒத்தான் -
மராமரத்தை ஒத்து (த்தரையில்) வீழ்ந்தான்.
|
(198)
|
| 8639. | உயிர்த்திலன் ஒரு நாழிகை; உணர்ந்திலன் ஒன்றும்;
வியர்த்திலன், உடல்; விழித்திலன், கண் இணை;
விண்ணோர்,
‘அயிர்த்து இலன் கொல்?’ என்று அஞ்சினர்;
அங்கையும் தாளும்
பெயர்த்திலன்; உயிர் பிரிந்திலன்-கருணையால் பிறந்தான்.
|
கருணையால் பிறந்தான் -(உயிர்கள் மீது வைத்த) பெரும் கருணை
காரணமாக அவதரித்து வந்தவனாகிய இராமபிரான்; ஒரு நாழிகை
உயிர்த்திலன் - ஒரு நாழிகைப் பொழுதளவும் மூச்சு விட்டிலன்;
ஒன்றும் உணர்ந்திலன், - ஒன்றும் உணர்ந்தானில்லை; உடல்
வியர்த்திலன் - உடல் வியர்வை கொள்ளவும் இல்லை; கண் இணை
விழித்திலன் - இரு கண்களும் திறக்கவும் இல்லை; அங்கையும்
தாளும் பெயர்த்திலன் - அழகிய கைகளும் கால்களும் |