இரத்தக் கடற்பெருக்கிலே; ஒரு தனி விரைவிற்போனான் -
தன்னந்தனியனாய் விரைந்து போனான்.
| (9)
| வீடணன் அனுமனைக் காணல்
| | 8712. | வாய் மடித்து, இரண்டு கையும் முறுக்கி, தன் வயிரச்
செங்கண்
தீ உக, கனகக் குன்றின் திரண்ட தோள் மழையைத் தீண்ட
ஆயிர கோடி யானைப் பெரும் பிணத்து அமளி மேலான்,
காய் சினத்து அனுமன் என்னும் கடல் கடந்தானைக்
கண்டான்.
| வாய் மடித்து இரண்டு கையும் முறுக்கி - தன்வாயை மடித்துக்
கொண்டும், இரண்டு கைகளையும் முறுக்கிக் கொண்டும்; வயிரச்
செங்கண் தீ உக - பகைமை உணர்ச்சி கொண்ட சிவந்த
விழிகளிலிருந்து நெருப்புப் பொறி சிதற; கனகக்குன்றின் திரண்ட
தோள்மழையைத் தீண்ட - மேருமலையை ஒத்த திரண்ட புயம்
மேகமண்டலத்தைச் சென்றுதொட; ஆயிர கோடி யானைப் பெரும்
பிணத்து அமளி மேலான் - ஆயிரங்கோடி யானைகளின் மிக்க
பிணங்களாகிய படுக்கைமேல் கிடப்பவனாகிய; காய்சினத்து அனுமன்
என்னும் கடல் கடந்தானைக் கண்டான் - கொல்லுங்
கோபத்தையுடைய அனுமன் என்கின்ற கடல் கடந்த வீரனைக்
கண்டான்.
| (10)
| | 8713. | கண்டு, தன் கண்களூடு மழை எனக் கலுழி வார,
‘உண்டு உயிர்’ என்பது உன்னி, உடற் கணை ஒன்று ஒன்று
ஆக,
விண்டு உதிர் புண்ணின்நின்று மெல்லென விரைவின் வாங்கி,
கொண்டல் நீர் கொணர்ந்து, கோல முகத்தினைக் குளிரச்
செய்தான்.
| கண்டு, தன் கண்களூடு மழை எனக் கலுழி வார - (அங்ஙனம்
வீடணன் அனுமனை) கண்ணுற்று, (அவன் நிலையினை உணர்ந்து)
தனது விழிகளின் வழியாக மழை போன்று (கண்ணீர்ப்) பெருக் |
|
|
|