தொடங்கின்; அனைய பேருகம் ஆயிரத்து அளவினும் அடங்கா- அத்தன்மையான பெரிய ஊழிகள் ஆயிரத்தினும் அடங்காவாம். |
வினையம் - வஞ்சகம். அனைய என்பது நெஞ்சறி சுட்டாய் மிகப்பல ஆண்டுகளை விளக்கின. |
(28) |
| 9275. | 'ஒருவரே சென்று, அவ் உறு திறல் குரங்கையும், |
| உரவோர் |
| இருவர் என்றவர்தம்மையும், ஒரு கையோடு எற்றி, |
| வருவர்; மற்று இனிப் பகர்வது என்? - வானவர்க்கு |
| அரிய |
| திருவ!' என்றனர், தூதுவர். இராவணன் செப்பும்: |
| |
வானவர்க்கு அரிய திருவ ! - தேவர்கட்கும் பெறுதற்கரிய பெருஞ்செல்வத்தைப் பெற்றவனே! ஒருவரே சென்று அவ் உறு திறல் குரங்கையும்- இப்படையில் உள்ள ஒருவரே சென்று அந்த மிக்க திறமையுடைய குரங்கையும்; உரவோர் இருவர் என்றவர் தம்மையும் - வலியவர் இருவர் என்ற இராம இலக்குவர் தம்மையும்; ஒரு கையோடு ஏற்றி வருவர்- ஒரு கையினால் தாக்கி அழித்து வருவர்; மற்று இனிப் பகர்வது என்? என்றனர், தூதுவர். இராவணன் செப்பும்- வேறு இனிச் சொல்லுவதற்கு என்ன இருக்கிறது? என்று தூதுவர் சொல்லக் கேட்ட இராவணன் சொல்லுவான். |
குரங்கு - இங்கு அனுமனைக் குறித்தது. உரவோர் - வலியவர். செப்பும் - செய்யும் என்னும் முற்று ஆண்பாற்கண் வந்தது. |
(29) |
| 9276. | 'எத் திறத்து இதற்கு எண் எனத் தொகை வகுத்து, |
| இயன்ற |
| அத் திறத்தினை அறைதிர்' என்று உரைசெய, |
| அவர்கள், |
| 'ஒத்த வெள்ளம் ஓர் ஆயிரம் உளது' என |
| உரைத்தார், |
| பித்தர்; இப் படைக்கு 'எண் சிறிது' என்றனர், |
| பெயர்ந்தார். |
| |
இதற்கு எண் எத்திறத்து எனத்தொகை வகுத்து இயன்ற- இப்படைக்கு எண்ணிக்கை எனைத்து என்று தொகையை வகுத்துப் பொருந்திய; அத்திறத்தினை அறைதிர்' என்று உரை |