நணியனாய்த் தமியன் தோன்றும் நம்பியை வளைந்த

வஞ்சர்

அணி உறாது அகன்ற வெள்ளம் அவை மடிந்து

இறந்த காலக்

கணிதம் ஏழரையே கொண்ட கடிகை; அக்

கடிகைவாய் வில்

மணிஒலி எழும்ப, வானோர் வழுத்திட, வள்ளல்

நின்றான்.

அரக்கர் சேனை ஓராயிர வெள்ளத்தை, 'அமரில்

துரக்க, மானுடர்தம்மை' என்று, ஒருபுடை துரந்து,

வெருக் கொள் வானரச் சேனைமேல் தான்

செல்வான் விரும்பி

இருக்கும் தேரொடும் இராவணன் கதுமென

எழுந்தான்.

என்று உரைத்து, 'உயர் வான் பிறப்பு எய்திய

வென்றி வெஞ் சின வேழங்கள்தம்மொடும்

துன்று வாசித் தொகைகளும் கேண்ம்' எனா,

நின்ற வீடணன்தானும் நிகழ்த்துவான்.

அலக்கண் எய்தி அமரர் அழிந்திட,

உலக்க வானர வீரரை ஒட்டி, அவ்

இலக்குவன்தனை வீட்டி, இராவணன்

துலக்கம் எய்தினன் தோம் இல் களிப்பினே.