இம்மை இவ் உரு இயைந்து, எழில் கயிலையோடு

ஈசன்

வெம்மை ஆடு அமரர்க்கு எழுந்தென, தேர்மிசை

விரைந்தான்.

இத் தகையன் ஆகி, 'இகல் செய்து, இவனை

இன்னே

கொத்து முடி கொய்வென்' என, நின்று எதிர் குறிப்ப,
தம்தம் முறுவல் செயல் தவிர்ந்தது என, வானில்
சித்தர்கள், முனித் தலைவர், சிந்தை மகிழ்வுற்றார்.

புரந்தரன் பகைவன் ஆவி போக்கிய புனிதன்,

வென்றி

சுரந்தருள் அனுமன், நீலன், அங்கதன், சுக்கிரீவன்,
உரம் தரு வீரர் ஆதிக் கவிப் படைத் தலைவருள்ளார்
பரந்திடும் அரக்கன் சேனை படுத்தனர், திரியலுற்றார்.

வரம் படைத்து உயர்ந்த வன் போர் வயப் படைத்

தலைவரோடு

நிரம்பிய வெள்ளச் சேனை நிருதரும், களிறும்

தேரும்

மரம் படர் கானில் தீப்போல், வள்ளல்தன் பகழி மாரி,
பொரும்படி உடல்கள் சிந்தி, பொன்றினர் எவரும்

அம்மா.

பொங்கிய குருதி வெள்ளம் பொலிந்து எழு கடலில்

போக,

தங்கிய பிணத்தின் குப்பை தடுத்தது; சமரபூமி