'துன்று தாரினோன் சுரருடன் துருவினை துடரச்

சென்று, மற்று அவன்-தருக' என வணங்கினன்,

சென்றான்.

'எனக்கும், எண்வகை முனிவர்க்கும், இமையவர்

உலகம்-

தனக்கும், மற்று இவள் தாய் என மனக் கொளத்

தகுதி;

மனத்தின் யாவர்க்கும் மறு அறுத்திடும் இவள்

மலராள்;

புனத் துழாய் முடிப் புரவலன் நீ; நிறை புகழோய்!'

'வங்க நீள் நெடு வட திசை வானவன் விமானம்

துங்க மா கவி எழுபது வெள்ளமும் சூழ்ந்தால்

எங்குளார் எனும் இடம் உளது; அதன் மிசை ஏறி,

பொங்கு மா நகர் புகுதி, இப் பொழுதினில்'

என்றான்.

'மங்கலா நிதி வடதிசை வானவன் மானம்;

துங்கம் ஆர் கவி எழுபது வெள்ளமும் சூழ்ந்தால்,

எங்கு உளார்?' எனும் இடம் உளது; இதன் மிசை

ஏறி,

பொங்கு மா நகர் புகுதி, இப் பொழுதினில்'

என்றான்.

'வாங்கினான், அளகேசனைத் துரந்து, இந்த மானம்;

ஓங்கும் மூவுலகத்தவர் ஏறினும், உரவோய்!

ஆங்கு இடம் பினும் உடையதாம்; அதுதனில் ஏறி,

பூங் குலா நகர் புகுதி, இப் பொழுதினில்' என்றான்.

வாங்கினான் அது, மா நிதியோடு அவன் மானம்;

ஏங்கு வெள்ளம் ஓர் எழுபதும் ஏறினால், இன்னும்,

ஆங்கு உளோர் எலாம் ஏறுவது; அதனை நீ ஏறி,

பூங் குலா நகர் புகுதி, இப் பொழுதினில்' என்றான்.