என்று, தெரினை வீடணன் எய்தியது என்றான்;

'நன்றுதான்' என நாயகன் ஏறினன், அவரோடு

அன்றுதான் இளங் கோவொடும் அக் கவி வெள்ளம்

ஒன்றுதான் என ஒரு திசை இருந்ததும் ஒக்கும்.

ஏறினன் விமானம்தன்னில் இராமனும், இளைய

கோவும்,

மாறு இலாச் சனகியோடு, வள நகர் இலங்கை

வேந்தும்,

கூறிய அனுமன், சாம்பன், குமரன், வெங் கவி வந்து

ஏற,

மாறிலோர் நிலத்து நின்றார், வயந்தனார் கொத்தில்

உள்ளார்.

மாறதாய் வெள்ளம் சேனை மானத்தின் வராமை

நோக்கி,

'ஏறும் நீர் தேரில்' என்ன, 'கருணன் வந்து

எதிர்த்தபோது,

சீறிய நுமரில் எம் கோன் தாக்கிட, அரக்கன் சீறி,

நீறு எழப் பிசைந்தே இட்டான் நெற்றியில்' என்னச்

சொன்னார்.

என்ற வாசகம் கேட்டலும், வானரர் இறங்கி,

நின்ற போதினின் இராகவன் தேரின்நின்று

இழிந்தான்:

'பொன்றுமா வரக் காரணம் என்?' எனப் புழுங்கா'

துன்று தார்ப் புயத்து இலக்குவ! பொறி' எனச்

சொன்னான்.

'வரி சிலை இராமன் ஓலை, மறம் புரி மறலி,

காண்க!

எரிகொளும் இலங்கைப் போரில், இன் உயிர் துறந்து

போந்த