'வெய்யவன் உச்சி சேர மிக வழி நடந்து போவோர்,

மை அறும் முன்னோன்தன்னை வலி செயும்

தம்பிமார்கள்

கை உள முதல்கள்தம்மைக் கரந்து தம்பிக்கு ஒன்று

ஈயார்,

துய் அன சொற்கள் சொல்வோர், சோம்பரைச்

சுளித்துக் கொல்வோர்.

'ஊரது முனிய வாழ்வோர், உண்ணும்போது உண்ண

வந்தோர்க்கு

ஆர்வமோடு அளியாது இல்லம் அடைப்பவர், அமணே

சென்று

நீரினுள் இழிவோர், பாவ நெறிகளில் முயல்வோர்,

சான்றோர்,

தாரமது அணைவோர், மூத்தோர்தமை இகழ்

அறிவிலாதோர்.

'கண்டிலாது ''ஒன்று கண்டோம்'' என்று கைக்கூலி

கொள்வோர்,

மண்டலாதிபர் முன் சென்று வாழ் குடிக்கு அழிவு

செய்வோர்,

மிண்டுகள் சபையில் சொல்வோர், மென்மையால்

ஒருவன் சோற்றை

உண்டிருந்து, அவர்கள்தம்பால் இகழ்ச்சியை

உரைக்கும் தீயோர்.

'பின்னை வா, தருவென்' என்று பேசித் தட்டுவிக்கும்

பேதை

கன்னியைக் கலக்கும் புல்லோர், காதலால் கள்ளும்

மாந்தர்,

துன்னிய கலை வல்லோரைக் களிந்து உரைத்து

இகழ்வோர், சுற்றம்

இன்னலுற்றிடத் தாம் வாழ்வோர், எளியரை இன்னல்

செய்வோர்.