'ஆண்டவன் படவும் தங்கள் ஆர் உயிர் கொண்டு

மீண்டோர்,

நாண் துறந்து உழல்வோர், நட்பானவரை

வஞ்சிப்போர், நன்மை

வேண்டிடாது இகழ்ந்து, தீமை செய்பவர், விருந்தை

நீப்போர்,

பூண்டு மேல் வந்த பேதை அடைக்கலம் போக்கி

வாழ்வோர்.

'கயிற்றிலாக் கண்டத்தாரைக் காதலித்து அணைவோர்

தங்கள்

வயிற்றிடைக் கருவைத் தாமே வதைப்பவர்,

மாற்றார்தம்மைச்

செயிர்க்குவது அன்றிச் சேர்ந்த மாந்தரின் உயிரைச்

செற்றோர்

மயிர்க் குருள ஒழியப் பெற்றம் வௌவுவோர்,

வாய்மை இல்லோர்.

'கொண்டவன்தன்னைப் பேணாக் குலமகள்,

கோயிலுள்ளே

பெண்டிரைச் சேர்வோர், தங்கள் பிதிர்க்களை இகழும்

பேதை,

உண்டலே தருமம் என்போர், உடைப்பொருள்

உலோபர், ஊரைத்

தண்டமே இடுவோர், மன்று பறித்து உண்ணுதும்

தறுகண்ணாளர்.

'தேவதானங்கள் மாற்றி, தேவர்கள் தனங்கள்

வௌவும்

பாவ காரியர்கள், நெஞ்சில் பரிவிலாதவர்கள் வந்து

'கா' எனா, 'அபயம்' என்று, கழல் அடைந்தோரை

விட்டோர்,

பூவைமார்தம்மைக் கொல்லும் புல்லர், பொய்ச் சான்று

போவோர்.