நின்ற போதினில், நிகர் இலா அகத்தியன் முதலோர்

குன்றுபோல் புயத்து இராகவன்தனை வந்து குறுக,

''நன்று நின் வரவு'' என்னவே, நாதனும் வணங்கி,

வென்றி வேந்தனும் வேதியர்தம்மொடு வியந்து.

சேதுவின் கரை சேர்ந்த அத் திறல் புனை இராமன்

'ஏது இத் தலம்?' எனக் குறுமுனிவனைக் கேட்ப,

'வாத ராசனும் வாசுகிதானும் முன் மலைந்த

போது, தந்தது, இப் பொன் நகர்' என்று அவன்

புகன்றான்.

புகன்றவன்தனைப் பூங் கழல் இராகவன் சாய்கை

அகன்ற காரணம் குறுமுனி உரைசெய, அவனும்,

'பகர்ந்த தேவரும், பாற்கடல் பள்ளியான், பரமன்

புகுந்தது இவ் வழி; பூவில் வந்தவனும், மற்று யாரும்.

'இருப்பது இத் தலம்; ஆகையால், இராவணன்

சாய்கை

அருத்தி இன்றியே, அகன்றது' என்று அருள் முனி

அறைய,

பெருத்த தோளுடை அண்ணலும் பிரியம் வந்து எய்தி

'கருத்து மற்று இனி உரை' என, குறுமுனி கழறும்;

'இந்த மா நகர் தன்னிலே இறைவனை அருச்சித்து,

உன்தன் மா நகர் எய்தினால், சாய்கை போம்,

உரவோய்!

'அந்த நீதியே செய்தும்' என்று, அனுமனை

அழைத்திட்டு,

'எம்தம் நாதனை இமைப்பினில் கொடுவருக'

என்றான்.

அந்த வேலை, முனிவன் அளி தெருள்

இந்த மா நிலத்து யாவரும் இன்புற