'நின்னை மீட்பதே நினைந்து, சில் நெறி எலாம் நீந்தி,

என்னை ஈட்டிய திறத்தினில் திருவுடன் இருப்ப,

சொன்ன வேற் படை அரக்கரைக் குறைத்த இச்

சேனை

மன்னனால் பெற்ற வலி இது; வென்றியும் அதனால்.

'தேய்ந்த மா மதி போலும் சிலைநுதல்!

வாய்ந்த வானர வாரணம், மாருதி,

ஆய்ந்த மா மணி ஆழியை அன்றுதான்

பாய்ந்த வெற்பு மயேந்திரம் பார்த்தியால்.

'மாருதி நின்னை நாடி வருபவன், ஏறிப் பாயப்

பாரிடைக் குளித்து நின்ற பவள மால் வரையைப்

பாராய்;

போரிடைப் பொலன் கொள் பொன் தார்ப் புரவிகள்

போக்கு இற்று என,

நீரிடைத் தரங்கம் ஓங்கும் நெறி கடல் அதனை

நோக்காய்!'

ஆரியன் அனைய கூற, அடி இணை இறைஞ்சி, ஐய

வேரி அம் கமலை செப்பும்; 'விரிந்த கிட்கிந்தை

உள்ளார்

சீரிய அயோத்தி சேரத் திருவுளம் செய்தி' என்ன,

கார் நிற அண்ணல், 'மானம் காசினி குறுக'

என்றான்.

என்றவன் சேயை நோக்கி, இசைந்து, கிட்கிந்தை

உள்ளார்,

நன்று நம் பதியைக் காண, நாயக! அழைத்தி' என்ன,

சென்று அவன் சாம்பன்தன்னை, 'திசை எட்டும்

திரியச் சாற்றி,

இன்று நம் சுற்றம் எல்லாம் இயல்புடன் அழைத்திடு'

என்றான்.