1169.

உள்ளார்க்கு,

ஒன்று அழியாத வண்ணம் ஓதினான்; ஓதக் கேட்டே,

ஒன்றிய கடல்கள் ஏழும் உற்று உடன் உவா

உற்றென்ன,

மன்றல்அம் குழலினார்கள் துவன்றினர், மகிழ்ச்சி

கூட.

சந்திர மானம்தன்மேல் தாரகை சூழ்ந்தது என்ன,

இந்திரன் மகனார் தாரத் தாரையும், ருமையும் கூடி

வந்தனர்; வந்து மொய்த்தார், வானர

மடந்தைமார்கள்;

இந்திரை கொழுநன்தன்னை ஏத்தினர்; இறைஞ்சி

 நின்றார்.

நின்ற வாரிதியை முன்பு நெருப்பு எழக்

கடைந்தபோது, அங்கு

ஒன்றல பலவும் ஆங்கே உற்பவித்தவற்றினுள்ளே,

தன்னுடன் பிறந்த முத்து மாலையை, தரையில்

தோன்றி

மின் என நின்ற சீதைக்கு அளித்தனள், விரைவில்

தாரை.

தாரையைச் சீதை புல்கி, 'தாமரைக்கண்ணன் அம்பால்

பாரை விட்டு அகன்றான் வாலி; பார்உளோர்க்கு

 அவதி உண்டோ?

சீரிது மலரோன் செய்கை; தெரியுமோ? தெரியாது

அன்றே?

ஆர் இது தெரியகிற்பார், காலத்தின் அளவை

அம்மா?'

என்றிட, தாரை நிற்க; எரி கதிர்க் கடகம் ஒன்று,

மின் திரிந்தனைய கொள்கை மேலைநாள் விரிஞ்சன்

ஈந்தது,