'இப் போரினை எனக்கு அருள்க என, இலக்குவன் மீண்டும் வேண்டுதல்

    ஆளியின் துப்பினாய் - யாளி போன்ற வலிமையுடையவனே!;
விண்ணும் மண்ணும் - வானுலகத்து உயிர்களும், இம் மண்ணுலகில்
வாழ்பவர்களும்; மீள அருஞ் செருவில் - வென்று திரும்பிச் செல்ல
முடியாத போரில்; என் மேல் வந்தாலும் - என்னை எதிர்த்துத் திரண்டு
வந்தாலும்; நாள் உலந்து அழியும் அன்றே - (அந்த வானுலக
உயிர்களும் நிலவுலக உயிர்களும் ஆகிய யாவும்) என் முன்னே தம்
ஆயுட் காலம் ஒழிந்து அழிந்திடுமல்லவா?; நான் உனக்கு உரைப்பது
என்னே - இதைப் பற்றி நான் உனக்குச் சொல்ல வேண்டுவது உண்டோ?;
இவ் அமர் எனக்கு அருளி நின்று - (ஆதலால்) இந்தப் போரை எனக்கு
நீ கொடுத்து; என் தோளினைத் - என் தோள்களை; தின்னுகின்ற
சோம்பினை - வருத்துகின்ற சோம்பலை; துடைத்தி என்றான் - (நீ)
போக்குவாய் என்று இலக்குவன் இராமனை நோக்கிக் கூறினான்.

     'நான் உனக்கு உரைப்பதென்னே' என்றது உனக்குத் தெரிந்ததேயென
வற்புறுத்தியவாறு. சோம்பு : போர்த் தொழிலில்லாமல் கிடக்கின்ற மந்த
குணம். அடுத்த செய்யுளில் (2938) 'என்றனன் இளைய வீரன்' என்றதனால்
இப் பாட்டிற்கு எழுவாய் இலக்குவன் என்பது அறியப்படும்.          63