திருத்துழாய் மாலையையணிந்த திருமுடியையுடையவனான கண்ணபிரானும்,
தான்உம் - தானுமாக, ஏனை அம் புவி மன்னர்உம் முனிவர் அனைவர்உம்
சூழ்தர இருந்த - அழகிய நிலவுலகத்தையாளுகிற மற்றை(ப் பற்பலதேசத்து)
அரசர்களும் முனிவர்களும் ஆகிய எல்லாரும் தன்னைச்சூழ்ந்திருக்க(த் தான்
அவர்கட்கெல்லாம் நடுவில் அச்சபாமண்டபத்திலே) வீற்றிருந்த,
அமயம்தன்னில் - சமயத்திலே, - தும்புரு நாரதர் என்னும் இருவரின்உம்
நாரதன் ஆம் தோன்றல் தோன்ற - (சங்கீதஸாஹித்யங்களிற் பேர்
பெற்றவர்களான) தும்புரு நாரதன் என்ற தேவவிருடியரிருவருள்ளும்
நாரதனாகிய பெருமையிற்சிறந்த முனிவன் அங்கு எழுந்தருள,
(அத்தருமபுத்திரன் தான்), 'எதிர் போய் பணிந்து இறைஞ்சி பைம் பொன் மலர்
தூய் என் செய்தான்-எதிர்கொண்டு சென்று வரவேற்று நமஸ்கரித்துத் துதித்துப்
பசியபொன்மயமான மலர்களைவிட்டு அருச்சித்து (மற்றும்) எவ்வளவு
உபசாரஞ் செய்தான்? [மிக்க உபசாரங்களைச் செய்தன னென்றபடி]; 
(எ - று.)- அவற்றை, அடுத்த கவியிற் காண்க.

    தம்பி-தாம் - பகுதி, பி-முறைப்பெயர்விகுதி:  தமக்கு முன்பு
பிறந்தவனென்ற பொருளில் 'தம்முன்' என்று வழங்குதல்போலத் தமக்குப்பின்பு
பிறந்தவனென்ற பொருளைத் தரக்கூடிய 'தம்பின்' என்ற பெயர் தம்பியெனச்
சிதைந்து வழங்கிய தென்பர் ஒருசாரார்.  இதன்மேல், அர் - பலர்பால்விகுதி,
கள் - விகுதிமேல்விகுதி.

     புவி - வடசொல்; இது அந்தப்பாஷையில் ஏழாம் வேற்றுமை விரியாயினும்
தமிழில் பெயர்மாத்திரமாய் வழங்கும்.  சூழ்தர - சூழ;  தா - துணைவினை.
தும்புருநாரதர் - பன்மைவிகுதிபெற்ற உயர்திணையும்மைத்தொகை.  நாரதன்
என்ற வடமொழிப்பெயர் - ஆத்மஞானத்தை உபதேசிப்பவனென்றும்,
மனிதர்கட்கு உள்ள ஒற்றுமையை (த்தான் செய்யுங்கலகத்தினாற்) கெடுப்பவ
னென்றும் காரணப்பொருள்படும்.  நரன் - ஆத்மா; அதற்கு உரிய ஞானம் -
நாரம்; தா - கொடுத்தல்:  அன்றி, நரர் - மனிதர்;  அவர்சமூகம் அல்லது
அவர்சம்பந்தமான ஒற்றுமை - நாரம்; த - கெடுத்தல்.  தோன்றல் -
அனைவரினுஞ்சிறந்து தோன்றுபவன்;  அல் - கருத்தாப்பொருள்விகுதி,
உயர்திணையாண்பாற் சிறப்புப்பெயர்.  பசுமை + பொன் = பைம்பொன்;
"ஈறுபோதல்" என்னுஞ் சூத்திர விதி.  தூய், தூ - பகுதி; இதுவே உகரம்
பெற்று 'தூவு என்று வழங்குவது: ய் - இறந்தகால வினையெச்சவிகுதி.  மைந்து
- இளமை;  அதனையுடையவன், மைந்தன்.  தும்புருநாரதரென்னு மிருவரும்
இசைக்கிழமையுடைய தேவவிருடிக ளாதலாலும், அவ்விருவருள்ளும் நாரதன்
பிரசித்திபெற்றுச் சிறத்தலாலும் 'தும்புருநாரதரென்னுமிருவரினும் நாரதனாம்
தோன்றல்' என்றார்;  தோன்றல் - பெரியவன்.  பொன்மலர் - பொன்போ
லருமையான மலர் எனினுமாம்.  'அமயந்தன்னில்' என்றவிடத்து
'அவையந்தன்னில்' என்றும்பாட முண்டு;  சபையி லென்பது பொருள்.
இரண்டு பாடத்திலும், தன்-சாரியை.  பிந்தின பாடத்துக்கு 'அம்' என்பதும்
சாரியையாம்.  முடி - மயிர்முடி.                                  (9)