டொன்று உள்ள சிறிது வேறுபாட்டைப் பாராட்டாது அபேதமாகக்கூறுங்
கவிசமயம்பற்றி,  'பைங்கடல்' எனப்பட்டது.                        (210)

58. - பாண்டவர் விதுரனைஉபசரித்தல்.

     (இ -ள்) தாமும் -  அப்பாண்டவர்கள் தாமும், தந்தையை கொண்டு -
விதுரனை அழைத்துக்கொண்டு, வள் கொடி மதில் கோபுரம் நெடு வீதி
அண்டர் ஆலயம் என தகு கோயில் சென்று அடைந்தபின் - பெரிய
துவசங்கள் நாட்டப்பெற்ற மதில்களையும் கோபுரங்களையும் பெரிய
வீதிகளையுமுடைய தேவலோகமென்று சொல்லத்தக்க தமது அரண்மனைக்குப்
போய்ச்சேர்ந்தபின்பு, அடல் வேந்தர்-வலிமையையுடைய
அப்பாண்டவரரசர்கள், வண்டு தாமரைமலர் என சுழலும் மா மலர் அடி
பணிந்து ஏத்த - வண்டுகள் தாமரைமலரென்று எண்ணி நெருங்கி வந்து
சுழன்று மொய்க்கும்படியான (விதுரனது) திருவடித்தாமரைகளை வணங்கி
உபசரிக்க,-கண்டு - (அதனை) நோக்கி, அவர்க்கு வாழ்வுடன் அருள் புரிந்து -
அம்மைந்தர்கட்கு ஆசிர்வாதத்தோடு அநுக்கிரகஞ் செய்து, தன் கருத்தினால்
விடை ஈந்தான் - தனது மனப்பூர்வமான அன்பினால் (பாண்டவர்கட்கும்
உட்காருமாறு) அநுமதி தந்தான்; (எ - று.)

     இனி, இச்செய்யுளுக்கு-பாண்டவர்கள் விதுரனுடன் தங்கள் அரண்மனை
சேர்ந்த பின்பு பல அரசர்கள் விதுரனைத் திருவடி தொழுது துதிக்க விதுரன்
அவர்கட்கெல்லாம் ஆசீ்ர்வாத அநுக்கிரகஞ்செய்து, பாண்டவர்களும்
தானுமாகத் தனியேயிருந்து பேச வேண்டுமென்று அரசர்கட்கு விடைகொடுத்து
அனுப்பினான் என்று உரைத்தலும் பொருந்தும்; அடுத்த செய்யுளில், 'தானும்
மைந்தரோரைவரு மொருபுடை தனித்திருந்துழி......................... மொழிகின்றான்'
என்பது காண்க.  தாமும் - அம்மைந்தர் தாமும் என்றபடி.  'தாமும்' என்ற
இறந்தது தழுவிய எச்சவும்மை, கதைத் தொடர்ச்சி பற்றியது.  ஆலயம் -
இருப்பிடம்.  'வண்டு தாமரைமலரெனச்சுழலும் அடி' என்ற விடத்து
மயக்கவணிகாண்க.  பாதத்துக்கும் தாமரைமலர்க்கும் செம்மை மென்மை
அழகுகளில் ஒப்புமை.  மீண்டும் 'மாமலர்' என்றது, அடிக்குச் சாதியடையாய்
நிற்கும்.  வாழ்வு=வாழ்த்து.  வாழ்வுடன் அருள்புரிந்து - வாழ்வு உண்டாகுமாறு
அநுக்கிரகஞ் செய்து என்றுமாம்.  'வண்கொடி' என்றது - மதில் கோபுரம் வீதி
அண்டராலயம் கோயில் என்றவற்றிற்கெல்லாம் அடைமொழியாகலாம்.  (211)

59.  நான்குகவிகள் - விதுரன்தான்வந்த காரியங் கூறுதல்