இதுமுதல் ஐந்துகவிகள் - ஒருதொடர்.

    (இ - ள்.) வண்டு தேன் நுகர்ந்து இசை முரல் பசுந்தொடையலான்
- வண்டுகள் (மலர்களிலுள்ள) தேனைக் குடித்து(க் களித்து) இசைபாடுதற்கு
இடமான பசிய [புதிய] மலர் மாலையைத் தரித்துள்ளவனாகிய விதுரன்,
தானும் மைந்தர் ஓர் ஐவரும் ஒரு புடை தனித்து இருந்த உழி - தானும்
தன்மக்களாகிய பஞ்சபாண்டவர்களுமாக ஓரிடத்தில் (வேறுயாவரும்
உடனின்றித்) தனிப்பட வீற்றிருக்கையில், திரு தக மொழிகின்றான் -
அழகிதாகச் சொல்கின்றான்,-'கோன் - திருதராஷ்டிரமகாராஜன், நுவன்று
தன் திருமுகம் எழுதி - (பத்திரிகையிலெழுதவேண்டிய செய்தியைத் தான்)
சொல்லித் தனதாகப் பத்திரிகை எழுதுவித்து, (என்னிடம் கொடுத்து),
மைந்தரை நீ கொணர்க என்ன  -'பிள்ளைகளை [பாண்டவர்களை]
அழைத்துக்கொண்டு வருவாயாக' என்று (எனக்குக்) கட்டளையிட,
ஏவலால்-அத்தமையனார் கட்டளையால், யானும் வந்தனன்-நானும்
(உங்களை அழைத்ததற்கு) வந்தேன்; அழைத்ததற்கு ஏதுவும் உளது -
(அவன் இப்பொழுது உங்களை) அழைத்தற்குக் காரணமும் உண்டு;
(எ-று,)--அக்காரணம், அடுத்த மூன்று கவிகளில் விளங்கும்.  அன்றே -
ஈற்றசை: தேற்றமெனினுமாம்.

     விதுரன் பாண்டவரிடம் தனித்திருந்து, திருதராட்டிரன் உம்மை
யழைத்துவருமாறு சொல்லிப் பத்திரிகையெழுதி என்னைத் தூதனாக
அனுப்பினனென்றானென்பதாம்.  இருந்துழி=இருந்த உழி: பெயரெச்சவீறு
தொகுத்தல்,  திரு தக -அழகு அமைய: சிறந்தகருத்துப் பொருந்த,
கம்பீரமாக எனினுமாம்.  கோன் -சந்தர்ப்பத்தினாற் சிறப்பாய்த்
திருதராட்டிரனை யுணர்த்திற்று.  பத்திரிகையை'திருமுகம்' என்றல் மரபு;
வடமொழியிலும், 'ஸ்ரீமுகம்' எனப்படும். சிறந்தவாயினாற்
சொல்லப்படுஞ் சொற்களடங்கிய தென்றவாறு.                  (212)

     (இ - ள்.) நீ புரிந்த நல் வேள்வியின் கடன் கழித்து - நீசெய்த சிறந்த
(ராஜசூய) யாகத்திற்கு உரிய முறைமையாகிய சடங்குகள் நிறைவேறியபின்பு,
யாவரும்-நாங்களெல்லாரும், நெடுமாடம் கோபுரம் திகழ்-உயர்ந்த உபரிகை
வீடுகளும் கோபுரங்களும் விளங்கப்பெற்றதும், முது எயில்-பழமையான
[தொன்றுதொட்டு அழியாதுள்ள] மதில்கள் சூழ்ந்ததும், வளம்-செல்வவளம்
நிறைந்ததுமான, நகர் - (அத்தினாபுரியினது, கோயில் - அரண்மனையை