இனி, 'புதைந்து நின்னிதயத்துத், தங்கு நீர்மையில்' என்றும் பாடம்.

     'இனி' என்றது, இந்திரப்பிரத்தத்தை.  'அங்கு' என்றது, அத்தினாபுரியை.
இங்கு - இப்பொழுதுமாம்.  யானும் மன்னவர் அகட்ப என்று பிரித்தும்
உரைக்கலாம்.  நீர்மையின் மொழிதல் - இனிது கூறுதல்; நீர்மை - நீரின்
தன்மை, இனிமை.  'மதிக்கிற்பார்' - இயல்பினால் இறந்தகாலம் எதிர்காலமாகச்
சொல்லப்பட்ட காலவழுவமைதி.  'பொங்கு நீர்' எனவே, கடலாயிற்று.    (222)

70. 71.- இரு கவிகள் -ஒருதொடர்; வீமசேனன் வார்த்தை.

     (இ -ள்.) (70) (துரியோதனன்), - அன்று - (நாம் சிறுவராயிருந்த)
அக்காலத்தில், தாழ் புனல் துறையினில் - ஆழமான (கங்கையின்)
நீர்த்துறையில், கழு நிரைத்து - கழுக்களை வரிசையாக நிறுத்தி, (என்னைக்
கொல்லுமாறு), அரிய வஞ்சனை செய்தான் - (பிறராற்செய்வதற்கு)
அருமையான வஞ்சகத்தைச் செய்தான்; (பின்னையும்), குன்றுபோல் உயர் வாழ்
மனை கொடுந் தழல் கொளுத்தி - மலை போல உயர்ந்துள்ளதாகிய (நாம்)
வாழ்ந்த மாளிகையிற் கொடியநெருப்பிட்டு கொளுத்தி, வல் கொலை சூழ்ந்தான்
- (நம்மைக் கொல்லுமாறு) வலிய கொலைத்தொழிலை ஆலோசித்தான்;
(இப்பொழுதும்), சூதினில் வென்று யாவையும் கவரவே விரகினால்
அழைத்திட்டான் - சூதாட்டத்தில் (நம்மை) வென்று (அவ்வழியாக)
நமதுபொருள் முழுவதையும் கவரும் பொருட்டாகவே (புதமண்டபத்தைக்
காணவேண்டுமென்கிற வியாஜத்தினால்0 தந்திரமாக அழைத்திருக்கிறான்; அ
இகலோன் - (எப்பொழுதும் நம்மிடத்துப்) பகை பாராட்டு கின்றவனான
அத்துரியோதனன், நமக்க அன்பு உடை துணைவன் ஆய் இருந்தது -
நம்மிடத்து அன்புள்ள சகோதரனாய் வாழ்ந்தத, என்றுதான் -
எக்காலத்தில்தான்?  [ஒருபோதுமில்லை யென்றபடி]. (71) முளையிலே உயிர்
கொல்வது ஓர் கடு விடம் - முளைக்கும் பருவத்திலேயே உயிரை
வதைப்பதாகிய ஒரு கொடிய நச்சுமரம், முற்றி வல் காழ் ஏறி செய்யாது -
எந்தக் கேட்டைத்தான் செய்ய