உபஹாரம் என்றது - பெரியோர்க்குக் கொடுக்குங் காணிக்கைப்பொருள்
என்று பொருள்படும்:  அது திரிந்துவந்தது.  கொடியாடை - த்வஜ படம்.
மீன் - சாதியொருமை ஆதலால், 'இலது' என்ற ஒருமைமுற்றைக் கொண்டது.
அடுத்த பூ நதி - இந்நகரத்தையடுத்துப் பூமியிலுள்ள நதி எனினுமாம்.
பஹிரண்டம், பூநதி, நதீ, மீநம், தோயம் - வடசொற்கள்.             (239)

87.-தூளிகளின் வருணனை.

     (இ -ள்.) செழுந் தராதலம் மடந்தை - செழிப்புள்ள பூமி தேவியானவள்,
அழந்த மேல் இடு சேனையால்-(தான்) அழுந்தும்படி மிகுதியாகத்
தன்மீதுபொருந்திய சேனைத்தொகுதியினால், மிகவும் நொந்து - மிகவும்
வருந்தி, அமரருக்கு உரைசெய்ய - தேவர்கட்கு (த் தன் வருத்தத்தை)க் கூறி
முறையிடுதற்காக, பொன் உலகிடை செல்லுகின்றது போல் - பொன்மயமான
தேவலோகத்துக்குப் போகின்ற தன்மைபோல, மேல் எழுந்த - மேலே
கிளம்பிய, தூளிகள் - புழுதிகள்,- எங்கணும் இடைவிடாது எழுந்து எழுந்து
எதிர் ஓடி-எல்லாவிடங்களிலும் இடைவிடாமல் மிகுதியாக எழுந்து மேலே
எதிர்முகமாகச்சென்று, விசும்பு உறும்படி நின்று - ஆகாயத்திற்பொருந்தும்படி
நின்றுகொண்டு, நிலன் உற விழுந்த தூளியும் தடுத்தன - (அத்தூளிகட்கு
முன்னமே ஆகாயத்திற் சென்று மீண்டு) தரையிற்பொருந்தும்படி விழுகிற
தூளியையும் (விழவொட்டாது) தடுத்தன; (எ - று.)

     சேனைகள் மிக்குச்செல்லுதலினால் மேலே புழுதிகள் மிகுதியாக
எழுந்ததை, பூமிதேவி மிக்கபாரம் பொறுக்கமாட்டாது தன் குறையை
முறையிடுமாறு மேலுலகத்திற்குச்செல்வதாகக் குறித்தார்;
தன்மைத்தற்குறிப்பேற்றவணி. மேன்மேலும் மிகுதியாகப் புழுதிகள் எழுந்து
மேற்சென்று கொண்டே யிருத்தலினால்,