ஐவரும் பிறருமாகிய அரசர்களது தேர்கள் ஓடும்போது தோன்றிய
பேரோசையினால், மலையரமகளிரது செவிகள் செவிடாயினவென்க;
தொடர்புயர்வுநவிற்சியணி.  மிக்க பேரோசையினாற்காதுகள் செவிடுபடுதல்,
இயல்பு.  அரமாதர்-அமரமாதர் அல்லது அரம்பை+மாதர் என்பதன் விகாரம்.
வரையரமகளிர் - மலையில் வசிக்குந் தெய்வப் பெண்கள்.          (254)

102.-தருமபுத்திரன் சேனையுடன்நெய்தனிலத்தைச் சேர்தல்.

     (இ -ள்.) புரை நிலம் கடந்து - குற்றத்திற்கு (த் தான்) இடமாவதை
நீங்கி [குற்றமற்றவனாய்], அறம் புரியும் - தருமத்தையே செய்கின்ற,
நீர்மையான் - தன்மையுடையவனும், உரை நிலம் கடந்த சீர் உரை கொள்
பேரினான் - வாக்கின் எல்லைக்கு அடங்காத [வாயினால் அளவிட்டுச்
சொல்லமுடியாத] சிறந்த புகழ் மொழியைக்கொண்ட பெரும் பேரை
யுடையவனுமாகிய தருமபுத்திரன்.-சேனை சூழ்வர-சதுரங்க சேனைகளும்
(தன்னைச்) சூழ்ந்துவர, வரை நிலம் கழிந்து - குறிஞ்சி நிலத்தைவிட்டு நீங்கி,
எறி திரை மகரம் வாரிதி நிலம் - மோதுகின்ற அலைகளையும் சுறா
மீன்களையுமுடைய கடலைச் சார்ந்ததான (நெய்தல்) நிலத்தில், புகுந்தனன் -
பிரவேசித்தான்; (எ - று.)

     வாரிதி - நீர்தங்குமிடமெனக் கடலுக்குக் காரணக்குறி; வடசொல்.  சுறாமீன்கள் கடலிலேயே வாழ்வன;'மகராலயம்' எனக்கடலுக்கு ஒரு
பெயரிருத்தலுங் காண்க.  கடலும், கடல்சார்ந்த இடமும் - நெய்தல்.   (255)

103.-தருமன்நெய்தனிலச்சிறப்பை நோக்குதல்.

     (இ -ள்.) நளினமும் புறந்தரும் நயனம் - செந்தாமரை மலரும்
[அழகிற்குத்தோற்றுப்] பின்னிடும்படியான [தாமரையினும் மிக அழகிய]
கண்களையுடைய, வேந்தன் - யுதிஷ்டிரராசன்,- ஒளி நலம் திகழ் வளை
உறங்கும் நல்நிழல் - மிக்கவொளி விளங்குகின்ற சங்குகள் தூங்கப்பெற்ற நல்ல
நிழலையுடையனவும், களி சுரும்பு இமிர் - (தேனுண்டதனாற்)
களித்தலையுடைய வண்டுகள் ரீங்காரஞ்செய்து மொய்க்கப்பெற்றவுமாகிய, நறும்