கண்டல் - வாசனையையுடைய தாழை மரங்கள், வேலி சூழ்-வேலி போற்
சூழப்பெற்ற, புளினமும்-மணற்குன்றுகளையும், கானலும்-கடற்கரைச்
சோலைகளையும், பொற்பு நோக்கினான்-இனிமையாகப் பார்த்தான்; (எ - று.)

     சங்கு, தாழை, மணற்குன்று, கானல் - இவை, நெய்தனிலத்திற்கு உரியன.
வளை - உட்சுழிந்திருப்பது எனச் சங்குக்குக் காரணக்குறி.  நளினமும், உம் -
உயர்வுசிறப்பு.  கண்களுக்குச் செந்தாமரைமலருவமை, செம்மை மென்மை
அழகுகளில்.                                                (256)

104.-கடலொலியின் வருணனை.

     (இ -ள்.) அருங் கடல் - (அளவிடுதற்கு) அருமையான சமுத்திரமானது,-
இருங் கடம் களிறு தேர் எண் இல் சேனை கண்டு - பெரிய
மதயானைகளையும் தேர்களையுமுடைய கணக்கில்லாத (தருமபுத்திரனது)
சேனையைப் பார்த்து,- 'மருங்கு அடர்பேர் அணைவகுக்க - தன்னிடத்தே
நெருங்கிய பெரிய சேதுவைக் கட்டுவதற்காக, பெருங் கடம் மலைகுலம்
பெயர்த்தும் வந்தன - பெருங்காடுகளையுடைய மலைகளின் கூட்டம் மீண்டும்
வந்துள்ளன,' எனா - என்றுகருதி, வாய்திறந்து அலறி ஆர்த்தது -
வாய்விட்டுக் கதறிப் பேரொலிசெய்தது; (எ - று.)

    தருமபுத்திரனது சேனையிலுள்ள யானைகளையும் தேர்களையும் கண்டு,
கடல், மீண்டும் தன்னைத் தூர்த்து அணைகட்டுதற்கு மலைகள் வந்தனவெனக்
கருதிக் கதறியழுத தென்க.  கடல் இயல்பாகப் பேரொலிசெய்வதை, தன்மீது
அணைகட்டுவதாக வெண்ணிக் கதறியதெனக் கூறியது,
ஏதுத்தற்குறிப்பேற்றவணி; இவ்வணி, களிறுகளையும் தேர்களையும்
மலைகளென்று கருதியதாகிய மயக்கவணியை அங்கமாகக் கொண்டு வந்தது.
பெருந்தோற்றத்தினால் யானைகட்கும் தேர்கட்கும் மலை உவமையாம்.
இராமபிரான் முன்னாளிற் சேனைகளைக்கொண்டு கடலிற் சேது
பந்தனஞ்செய்ததை நினைத்து, 'பெயர்த்தும்' என்றார்.  முதலடியில், கடம் -
காடு.  இரண்டாமடியில், ஏகாரம் - தேற்றம்; நான்காமடியில், ஏகாரம் ஈற்றசை.
எனா - 'செய்யா' என்னும் வாய்பாட்டு உடன்பாட்டு இறந்தகால
வினையெச்சம்.                                            (257)

105.-அங்குச் சேனாவீரர்கள்உண்டாடுதல் முதலியன.