கிரணங்கட்கு எதிரிலே சிதையாது நின்ற இருட்கூட்டமாகவும் குறித்தார்:
இவையும் தன்மைத்தற்குறிப்பேற்றவணிகளே.  பகையொழிக்கும்
படைபோலச் சந்திரகிரணங்கள் இருளை யொழித்தற்குக் கருவியாயிருத்தலால்,
அக்கிரணங்களைப் படையெனக் கொண்டார்; ஆயினும், இங்கு,
இருளையொழித்தல் தொழில் நிகழ்வதற்குப் படைகள் உபகாரப்படாம
லிருத்தலால், 'கிரணவெண்படை' என்றது - திரிபணியாம்:
(உருவகவணியன்று; உருவகவணியில் உபமேயம் உபமானமாந்தன்மையை
யடைந்து பின்வருந்தொழிற்கு உபகாரப்பட்டுநிற்கும்:  "வீமனாகிய மந்தரம்
சேனைக்கடலைக் கலக்கியது" என்றவிடத்து வீமனென்ற உபமேயம்
மந்தரமென்ற உபமானத்தன்மையைப் பெற்றுக் கடலைக் கலக்குதலாகிய
பின்வருந் தொழிற்கு உபகாரப்பட்டு நிற்றல் காண்க.) (பின்னிரண்டடிகளை)
இல்பொருளுவமையணியெனினும் இழுக்காது.  படை - சேனையுமாம்.
'தேர்' என்பது சாதியொருமையாதலால், 'பொதிந்தது' என்னும் ஒருமைமுடிபைக்
கொண்டது.  என்ன, என - தற்குறிப்பேற்றவுருபுகள்.                (271)

119.-மதயானைகளின் செயல்.

     (இ -ள்.) மா மதம் கரி சில-(அச்சேனையிலுள்ள) மிக்கமதத்தையுடைய
சிலயானைகள், பரியன கந்துகம் பரிந்து - பெரியவையாகிய கட்டுத்தறிகளை
முறித்துக்கொண்டு, பாகையுங் கை கடந்தன - பாகர்களுக்கும் அடங்காது
மீறியோடின;  (அதனால்), அரிவையர் பலர் - (உடன்சென்று
அங்குத்தங்கியிருந்த) பலமகளிர், துயில் அனந்தலோடு -
உறக்கமயக்கத்துடனே, தம் சுரி குழல் மேகலை சோர - தமது சுருண்ட
கூந்தலும் மேகலையென்ற ஆபரணமும் சரிந்துவிழும்படி, ஓடினார் -
(அச்சங்கொண்டு) ஓடலானார்கள்; (எ - று.)

    கட்டுத்தறியை முறித்தலும், பாகர்கட்கு அடங்காது மீறி நடத்தலும்
மதயானைகளின் இயற்கை;  "தூணும் விலங்குமுறிப்பது பாகுபரிக்கோல் யாவுந்
தூரத்தே, காணினு நின்றுகொதிப்பது" என்பர் மேற் பதினாறாம்
போர்ச்சருக்கத்தும்.  பரியன - பலவின்பாற் குறிப்புவினையாலணையும் பெயர்.
கந்துகம் - ஸ்கந்தம் என்ற வடசொல்லின் விகாரமென்க.  பாகு -
உயர்திணைப்பொருள் தரும் அஃறிணைச்சொல்; உம் - உயர்வுசிறப்பு.
அரிவையர் என்ற சிறப்புப்பெயர் - இங்கு, மகளிரென்ற மாத்திரமாய் நின்றது:
அப்பருவத்துக்கு வயதெல்லை-இருபதுமுதல் இருபத்தைந்தளவும்.  அனந்தல் -
குறைத்தூக்கம்.  சுரி குழல் - நுனிசுருண்ட கூந்தல்.  மேகலை - மாதரிடையில்
அணிந்துகொள்ளும் எழுகோவையணி; (இங்ஙனமாதலை, "எண்கோவை காஞ்சி
யெழுகோவை மேகலை,