(இ -ள்.) பாவை-சித்திரப்பிரதிமைபோன்ற அழகிய திரௌபதியானவள்,
தன் செழும் பணிவு - தனது மிக்க வணக்கத்தை, கூறலும் -
(திருதராட்டிரனுக்குச்) சொன்னவளவில்,-  (அவன்  அத்திரௌபதியைக்
குறித்து), மெய் களிக்க மேவி வாழ்க எனா - 'சரீரத்தில் ஆரோக்கியமுண்டாக
(வெகுகாலம்) பொருந்திவாழ்வாயாக' என்று வாழ்த்தி, (பின்பு), தேவி தன்னுழை
செல்க என்று கொண்டு ஏவி-'பட்டமகிஷியாகிய காந்தாரியினிடத்திற்
போயிருப்பாயாக' என்று கட்டளையிட்டு, (திரௌபதியை அனுப்பிவிட்டு),-
மைந்தரோடு இவை விளம்பினான்-(பாண்டவரிடம்) இவ்வார்த்தைகளைக்
கூறுபவனானான்; (எ - று.)- அவற்றை, அடுத்த ஐந்து கவிகளிற் காண்க.

    திருதராட்டிரன் பிறவிக்குருட னாதலால், திரௌபதி தான் வணங்குவதைக்
கூறவேண்டுவதாயிற்றென்க. இனி, பாவை தன் - திரௌபதியினது, செழும்பணிவு
- மிக்கவணக்கத்தை, கூறலும் - (அங்குள்ளோர் திருதராட்டிரனுக்கு)
எடுத்துக்கூறலும் எனப் பதவுரை கூறினும் பொருந்தும். பாவை -
உவமையாகுபெயர். வாழ்கெனா - வியங்கோளின் அகரவீறு தொகுத்தல். என்று
கொண்டு,  கொண்டு-அசை. மெய்களிக்க விளம்பினான் எனஇயைக்கவுமாம். (281)

129.-இதுமுதல் ஐந்து கவிகள் -திருதராட்டிரன் கூறிய
முகமன்.

               இதுமுதல்  ஆறுகவிகள் - ஒருதொடர்

     (இ -ள்.) கருமம் - செய்தொழில்திறமும், நீதி - நியாயமும், சேர் கல்வி
- மிக்க கல்வியறிவும், மந்திரம் - ஆலோசனைத்திறமும், பெருமை -பெருந்
தன்மையும், ஆண்மை - பராக்கிரமும், தாள் - முயற்சியும், பீடு நீடு பேர் -
கௌரவமிக்க புகழும், தருமம் - தருமமும், யாவும் . ஆகிய இவையெல்லாம்,
நின் தன்மை ஆதலால் - (உனது) இயற்கைக் குணங்களாதலினால்,- அரசு -
(உனது) அரசாட்சி, அருமை இன்றியே-அருமைப்பாடு இல்லாமலே, செல்லும் -
(குறைவின்றி இனிதாக) நடக்கும்; (எ - று.)- ஈற்று ஏகாரம் - தேற்றம்.