பக்கம் எண் :

சூதுபோர்ச் சருக்கம் 285

திருந்து பூண் - வேலைத்திறமமைந்த  ஆபரணம்.  'இருந்த மைந்தரும்
மேவலோடுசென்று' என விரித்தல்விகாரங்கொண்ட பாடம், ஓசைநயஞ்
சிறக்கும்.                                                  (287) 

135.- குந்தியின்பாக்கியத்தைக் காந்தாரி கருதுதல்.

முந்த வந்துதாண் முளரிகைதொழும்
அந்தண் வல்லியு மைவர்மைந்தரும்
வந்து நிற்றலு மகிழ்வொடுன்னினாள்
குந்தி செய்தவங் கூருமென்னவே.

     (இ -ள்.) முந்த வந்து - (தனக்கு) எதிரில்வந்து, தான் முளரி - (தனது)
தாமரைமலர்போன்ற  பாதங்களை, கைதொழும் - கைகூப்பி வணங்கிய, அம்
தண் வல்லியும் - அழகிய குளிர்ந்த பூங்கொடி போன்ற  திரௌபதியும், ஐவர்
மைந்தரும் - பஞ்ச பாண்டவர்களும், வந்து நிற்றலும் - (ஒருங்கே) வந்துநின்ற
வளவில்,- (காந்தாரி),- குந்தி செய் தவம் கூரும் என்ன - 'குந்தி (முற்பிறப்பிற்)
செய்த நல்வினை மிக்கதாகும்' என்று, மகிழ்வொடு உன்னினாள் -
மகிழ்ச்சியோடு கருதினாள்; (எ - று.)

     தன் மக்களாகிய துரியோதனாதியரினும் பாண்டவர் மிகச் சிறந்து
விளங்குதலால், தனது தவத்தினும் குந்தியின் தவம் மிக்கதெனக் காந்தாரி
மதித்தனளென்க: இது, அழுக்காறு; தாள்முளரி - முன்பின்னாகத் தொக்க
உவமைத்தொகை.  முளரி - முட்களுள்ள அரையையுடையதெனத்
தாமரைக்குக் காரணக்குறி; (அரி=அரை - தண்டின் சுற்றுப்புறம்.)      (288)

136.-பாண்டவர்கள் வீடுமனைவணங்குதல்.

வேயை வென்றதோண் மின்னையங்குவைத்து
யாயை யும்பணிந் தெழில்கொடோளினார்
போய கண்டமும் போற்று கங்கையாள்
சேயை யன்புடன் சென்றிறைஞ்சினார்.

     (இ -ள்.) எழில் கொள் தோளினார் - அழகைக்கொண்ட
தோள்களையுடையவர்களான பாண்டவர்கள்,-வேயை வென்ற தோள் மின்னை
- மூங்கிலைச் சயித்த [மூங்கிலினும் அழகிய] தோள்களை யுடையவளான
மின்னல்போன்ற திரௌபதியை, அங்கு வைத்து - அந்தக் காந்தாரியினகத்தில்
இருக்கும்படி விட்டிட்டு, யாயையும் பணிந்து - தாயாகிய அக்காந்தாரியை
வணங்கி விடையையும்பெற்று,- அகண்டமும் போய் போற்று
கங்கையாள்சேயை - எல்லாவுலகத்தாரும் சென்றுவணங்கித் துதிக்கின்ற
கங்காதேவியின் குமாரனான வீடுமனை, அன்புடன் சென்று இறைஞ்சினார்-
அன்போடு போய்  வணங்கினார்கள்; (எ - று.)

     யாயையும் பணிந்து என்பதற்கு - தமது பெற்றதாயாகிய குந்தியையும்
வணங்கி (விடைபெற்று) என்பாருமுளர்.  பசுமை