வௌா - ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப்பெயரெச்சம்.  முந்தின செய்யுளின்
தொடர்ச்சியினால், இச்செய்யுளின் முன்னிரண்டடிக்கு 'சந்திரன்' என்ற
எழுவாய் வருவிக்கப்பட்டது.  இனி, இச்செய்யுளின் முன்னிரண்டடிக்கு- 'நீள்
வெள் நிலாவினால் - நீண்ட வெண்மையாகிய நிலாவினாலே, உள் நிலாவு பேர்
ஒளி  மழுங்கி - இந்நகரத்தினுள்ளே விளங்குகின்ற பேரொளி குறைந்து,
எங்கணும் வெளுத்த-எல்லாவிடங்களும் வெண்ணிறமாகத் தோன்றின, என்று
பொருள்கூறி, 'சந்திரனது நிலாவினால் அனைத்தும் வெளுத்தன; அவ்வாறே
சந்திரனது வமிசத்தவனான துரியோதனனால் அவனைச்சார்ந்த யாவரும் அறிவு
வெளுத்தார்கள் [நல்லறிவிழந்தார்கள்]' என எடுத்துக்காட்டுவமையணிபடக்
கருத்து விரித்துரைப்பர் ஒருசாரார்.                            (299)

147.- தருமனது விருப்பத்தின்படிதிரௌபதியும் விதுரனது
மாளிகையை வந்தடைதல். 

     (இ -ள்.) விந்தை வாழ்வு கூர் விறல் மிகுந்த தோள் - வீர லட்சுமி
வசிக்கப்பெற்ற வலிமையை மிகுதியாகக்கொண்டுள்ள தோள்களையுடையவனும்,
முந்தை ஓதை மா முரசு உயர்ந்தவன் - முதன்மையான [கம்பீரமான]
ஓசையையுடைய பெரிய முரச வாத்தியத்தின் உருவத்தை யெழுதிய கொடியை
உயரநாட்டியவனுமான தருமபுத்திரனது, சிந்தை - மனம், காமுற -
விருப்பங்கொள்ள (அவ்விருப்பத்தின்படியே), தெரிவை தானும் - திரௌபதியும்,
இளந்தந்தை கோயிலில்-(அத்தருமனுக்குச்) சிற்றப்பனான விதுரனது
அரண்மனையில், வந்து நண்ணினாள்-வந்துசேர்ந்தாள்; 

    வீரலஷ்மிக்கு விந்தியமலை உறைவிடமாதலால் அவளுக்கு 'விந்தை'
என்று ஒருபெயர்; வடமொழியில் 'விந்த்யவாஸிநீ' என வழங்குதல் காண்க.
விந்தை = துர்க்கை.  முந்தையோதை-முரசுக்கு அடைமொழி.  முந்தை, ஐ -
சாரியை.  தானும், உம்மை-இறந்தது தழுவியது.                  (300)

இதுவும் அடுத்த கவியும் - குளகம்.

     (இ -ள்.)  (பாண்டவர்களும் திரௌபதியும்),- மங்குல் சுற்றும்-மேகங்கள்
வந்து சூழப்பெற்ற [மிகவுயர்ந்த], மா மண்டபத்திடை - விதுரன்
மாளிகையிலுள்ளதொரு பெரிய மண்ட