மாலையையணிந்த மார்பையுடையவனாகிய சிறந்த அந்தப்பிராதிகாமியும், வான்
அண்டர் கற்பம் என இருந்த அரசர் தம்மை - வானுலகத்திலுள்ள தேவர்களது
ஐந்து கற்பகவிருட்சம்போல (விதுரனது மாளிகையிலே ஈகைக்குணத்தோடு)
வீற்றிருந்த பாண்டவர்களை, அணுகினான் - நெருங்கிச்சேர்ந்தான்; (எ - று.)

     கீழ்77-ஆஞ் செய்யுளிலும் பாண்டவர்கட்குக் கற்பகவிருட்சத்தை
உவமை கூறினார்.  ஐந்து தேவதருக்களுள் ஒன்றன் பெயராகிய 'கல்பம்'
என்பது, இங்கே பொதுவாய்த் தேவதருக்களைந்தையும் குறிக்கும்.  இமைப்பு -
இயல்பாக மனிதர் ஒருகால் கண்ணிமைத்தற்கு வேண்டுங் காலம்;  இது,
'மாத்திரை' எனவும் படும்.  பிராதிகாமி - துரியோதனனது சாரதி.   (307)

155.-பிராதிகாமி துரியோதனனதுகட்டளையைத் தெரிவித்தல்.

     (இ -ள்.) (பிராதிகாமியானவன்),-சென்று - (பாண்டவர்களிருந்த
இடத்திற்குப்) போய், யாகபதி கழல்திருப்பதம் பணிந்து -
இராசசூயயாகஞ்செய்த அரசனாகிய தருமபுத்திரனது வீரக்கழலையணிந்த சிறந்த
பாதங்களை வணங்கி, நீள் நின்று - தூரத்தில் நின்று, வாய் புதைத்து -
(கையினாலே தனது) வாயைப் பொத்திக்கொண்டு, (தருமபுத்திரனை நோக்கி),
'அறங்கள் நிலைபெறும் சொல் நீதியாய் - தருமங்கள் நிலைபெறுதற்கேற்ற
சொற்களையும் நீதியையுமுடைய அரசனே! வென்றி வீரன் - வெற்றியையுடைய
வீரனாகிய துரியோதனராஜன், மண்டபத்தின் விரிவு நீ காண வேண்டும் என்று
கூறி - '(தான் கட்டிய புது) மண்டபத்தினது பரப்பினழகை நீ பார்க்கவேண்டும்'
என்று சொல்லி, (உன்னை அழைத்து வருமாறு), இங்கு என்னை ஏவினான் -
இவ்விடத்திற்கு என்னை அனுப்பினான்,' என்று இயம்பினான்-என்று (தான்
வந்த காரணத்தை) விண்ணப்பஞ் செய்தான்; (எ - று.)

     கழல் - வீரர்கள் தமது வீரத்திற்கு அறிகுறியாகக் காலில் அணிவதோர்
ஆபரணம். பெரியோரிடம் தூரநின்று வாய் பொத்திப்பேசுதல், பணிவுக்
குறிப்பு.                                                 (308)

156.-தருமபுத்திரன்திரௌபதியைக் காந்தாரியிடம்
அனுப்பிவிட்டுத் தான் துரியோதனனது சபையைச் சேர்தல்.