(இ -ள்.) (அதுகேட்டு),-புரை இலா மனத்தினான் - குற்றமற்ற
மனத்தையுடையவனாகிய தருமபுத்திரன்,- ராயசூயபன்னிதன்னை - (தான்)
செய்த இராசசூயயாகத்திற் பத்தினியாயிருந்த திரௌபதியை நோக்கி, 'எந்தை
இல்லில் - எனது தகப்பனாகிய திருதராட்டிரனது அரண்மனையில், யாயொடும்
- தாயாகிய காந்தாரியினிடத்தில், போய் இருந்து வருக-,' என்று - என்று
கட்டளையிட்டு, சீயம் அன்ன துணைவரோடு - சிங்கத்தையொத்த
[வீரத்தன்மையிற் சிறந்த] தம்பிமார்களுடனே, சென்று புக்கு - (துரியோதனனது
சபையிற்) சென்று புகுந்து, நன்றி இல் பேய் இருந்தது என இருந்த பீடு
இலானை - நன்மை சிறிதுமில்லாத பேய் இருந்தாற்போன்று இருந்த
பெருந்தன்மையில்லாதவனாகிய துரியோதனனை, எய்தினான் - அடைந்தான்;
(எ - று.)

    அறிவின்றிப் பிறர்க்குத் தீமைசெய்யத் துணிந்ததனால், துரியோதனனுக்குப்
பேயை உவமை கூறினார்.  ராயசூயபன்னி தன்னை, சென்றுபுக்கு நன்றியில்,
இருந்ததெனவிருந்த - பிராசமென்னுஞ் சொல்லணி. ராஜஸூயபத்நீ -
வடசொற்றொடர்:  வடமொழி, முதலில் இகரம் பெறாது நின்றது; சிந்தாமணியில்
"ராசமாபுரி," "ரவிகுல திலகன்" என்றவை போல. யாயொடும் - உருபுமயக்கம்.
தருமனைக்கூறியது, தம்பியர் நால்வர்க்கும் உபலக்ஷணம்: மேல்வருமிடங்களிலும்
தக்கபடி இவ்வாறு கொள்க.                                     (309)

157.-தருமன் பெரியோர்களைவணங்கி ஆசனத்தில்
வீற்றிருத்தல்.

     (இ -ள்.) (தருமபுத்திரன்),- மன் இருந்த பேர் அவைக்கண் வந்து -
துரியோதனராசனிருந்த பெரிய சபையினிடத்தில் வந்து சேர்ந்து, முந்தை
வரிசையால்-பழமையான முறைமைப்படியே,- முன் இருந்த - பிரதானமாக
வீற்றிருந்த, தாதை - பெரிய தகப்பனாகிய திருதராட்டிரனும், வம்சம்
முதல்வன்-(தான் பிறந்த) குலத்திற் பெரியோனாகிய வீடுமனும், ஞானம் விதுரன்
- அறிவிற் சிறந்த விதுரனும், என்று இன்ன இருந்த தலைவர் - என்று
இவ்வகையான அச்சபையிலிருந்த பெரியோர்களது, தாள் - பாதங்களை,
இறைஞ்சி - வணங்கி, முன்னர் இட்டது ஓர் மின் இருந்த ஆசனத்தின் மீது -
முன்னே போகட்டிருந்ததாகிய ஒளிவிளங்குகின்ற ஒரு ஆசனத்தின்மேல்,
இருந்து - வீற்றிருந்து, வினவினான் - வியந்து சொல்வானாயினான்; (எ - று.)-
அதனை அடுத்த கவியிற் காண்க.