பெரியோர்களைக் கண்டால் வணங்குதல் தொன்றுதொட்டு வரும்
மரபாதலால், அவ்வாறே, தருமபுத்திரனும், திருதராட்டிரன் முதலிய பெரியோரைவணங்கின னென்க.  'இன்னிருந்த'-பெயரெச்சத்தின் அகரவீறு -
தொகுத்தல். 'இன்ன தலைவர்' 'இருந்த தலைவர்' எனத் தனித்தனி இயையும். 
இனி, இன்இருந்த-இனிமையாக வீற்றிருந்த எனினுமாம்;  இனிமையென்ற
பண்புப்பெயர்ஈறுபோய் இடை இகரமுங் கெட்டு, 'இன்' என நின்றதென்க; 
'இன்னிசை'என்றவிடத்துப்போல.  'வினைப்பகுதி வேண்டிய பொருளை
விளைக்கும்" என்பது இலக்கண நூலாரது கொள்கையாதலால், வினவுதல் -
இங்கு, வியந்துகூறுத லென்னும் பொருளைத் தந்தது.                 (310)

158.-துரியோதனன் கட்டியமண்டபத்தைத்
தருமன் வியந்து கூறல்.

இதுவும், அடுத்த கவியும் - ஒரு தொடர்.

     (இ -ள்.) இந்த மண்டபம் சமைந்த இனிமை தன்னை என்சொல்வேன் -
இந்த மண்டபங் கட்டப்பட்ட அழகை [அழகாக அமைந்துள்ளதை]க் குறித்து
எவ்வாறு புகழ்வேன் (யான்)? இதனின் உள்ள எழில் - இம்மண்டபத்திலுள்ள
அழகு,-முந்தை மண்டபங்களுக்கும் முதன்மை ஆன-பழைய எல்லாச்
சபாமண்டபங்களுள்ளுஞ் சிறந்ததாகிய, தேவர் ஊர் அந்தமண்டபத்தும் -
தேவலோகத்திலுள்ள அந்தச் (சுதன்மையென்னுஞ்) சபாமண்டபத்திலும்,
இல்லை-; அதனை அன்றி - அந்தத் தேவலோகத்து மண்டபத்தையே
யல்லாமல், மண்ணின்மேல் எந்த மண்டபத்தும் - இப் பூவுலகத்திலுள்ள எந்த
மண்டபங்களிலும், இல்லை-;(எ - று.)-அரோ-ஈற்றசை.

    தேவலோகத்துச் சுதன்மையினும், இவ்வுலகத்து எல்லா மண்டபங்களினும்
இம்மண்டபமே சிறந்ததென, துரியோதனன் நூதனமாகக் கட்டிய சபையைத்
தருமன் வியந்தன னென்க.  இனிமை - கண்ணுக்கு இனிமை: அதாவது-அழகு.
தேவலோகத்துச் சுதன்மை தோன்றிய பின்பே மற்றையிடங்களிற்
சபாமண்டபங்கள் தோன்றின வென்பான், அதற்கு 'முந்தை மண்டபங்களுக்கு
முதன்மையான' என்று அடைமொழி கொடுத்தனனென்னலுமாம்.  முதலடியிற்
கூறிய விஷயத்தை மற்றை மூன்றடிகளும் சாதித்து நிற்றலால்,
தொடர்நிலைச்செய்யுட்குறியணி. அந்த - உலகறிசுட்டு.             (311)

159.-தம்பியர் நால்வரும்அங்கு வீற்றிருத்தல்.