(இ -ள்.) என-என்று, தருமராசன்-தருமபுத்திரன், வியந்து இனிது
இயம்ப-(அம் மண்டபத்தைக் குறித்து) வியந்து இனிமையாகக் கூறுகையில்,-
யாளி வெம்சினம் விலங்கல் என்னும் ஆறு - யாளியென்னுங்
கொடுங்கோபத்தையுடைய மிருகத்தை உவமை சொல்லும்படி, சேரவந்த -
தருமபுத்திரனோடு வந்த, இளைஞரும் -(அத்தருமனது) தம்பிமாராகிய வீமன்
முதலிய நால்வரும், மனு விளங்கு முறைமையான் வணங்கி-மநுதரும
சாஸ்திரத்திற் கூறியுள்ள முறைமைப்படியே (அச்சபையில் வீற்றிருந்த
திருதராட்டிரன் முதலிய பெரியோரை) வணங்கி, மன்னர் மன்னன் முன் -
அரசர்க்கரசனான துரியோதனனது எதிரில், தனதன் இருப்பது அன்ன
தவிசின்மீது - குபேரனது ஆசனத்தையொத்த ஆசனங்களின்மேல், வைகினார்
- வீற்றிருந்தார்கள்;  (எ - று.)

    தருமராசன் - யமன்:  இங்கு, தந்தையின் பெயர் மைந்தனுக்கு
வழங்கியது;  மைந்தனுக்கும் அப்பெயர் ஏற்கும்.  யாளி - கோபத்திலும்,
பராக்கிரமத்திலும், பெருமிதத்திலும் வீமன் முதலியோர்க்கு உவமை.  விலங்கல்
- குறுக்காக உடம்பு அமையப்பெற்றது எனக் காரணப்பெயர்: 'திர்யக்' என்னும்
வடமொழியின் பொருள் கொண்டது.  மனு - மநுவென்பவனாற் செய்யப்பட்ட
நூலுக்குக் கருத்தாவாகுபெயர்.  இருப்பது - ஒன்றன்பால் வினையாலணையும்
பெயர்;  இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகை.  அங்கு-அசை;  குபேரனுக்கு உரிய
அளகாபுரியில் என்னவுமாம்.                                   (312)

160.-துரியோதனன் அச்சபையில்வீற்றிருந்த சிறப்பு.

     (இ -ள்.) அரவம் ஏறு உயர்த்த வீரன் அன்று இருந்த பெருமை -
சிறந்த அரவக்கொடியை உயர எடுத்த வீரனாகிய துரியோதனன் அப்பொழுது
(அச்சபையில்) வீற்றிருந்த சிறப்பு,- '(உன்னிடத்தில்), புரைகொள் பாவமே
நிறைந்து - குற்றத்தைக் கொண்ட தீவினையே மேலிட, புண்ணியம் குறைந்து -
நல்வினை குறைந்துவிட்டதனால், நீள் நரகின் ஊழி காலம் வாழ்தி-துன்பம்
மிகுந்துள்ள நரகத்தில் (நீ) நெடுங்காலம் வசித்துத் துன்பமடையப் போகிறாய்:
(ஆதலால், சிறிது காலமாவது), நாகர் வாழ்வின்உள்ளதும் தரணிமீது பெறுக -
தேவலோகத்திலுள்ள இன்பத்தையும் இப் பூமியிலேயே பெற்றுவாழ்வாயாக,'
என்று-, வான் உளோர்-தேவர்கள், தந்தது - (தங்களது உலகத்திலுள்ள
சிறப்பைத் துரியோதனனுக்குக்) கொடுத்ததை, ஒக்கும்-; (எ - று.)