தேவர்கள் இனித்துரியோதனன் அடையப்போகின்ற கொடுநரகத்திற்கு
மனமிரங்கி, 'சிறிதுகாலமாவது இவன் தேவலோகத்து இன்பத்தை
இப்பூமியிலேயே அடைவானாக' என்று அவனுக்கு அவ்வின்பத்தை அருளோடு
கொடுத்தாற்போலுமென, இயற்கையில் துரியோதனன் மிக்கமேன்மையோடு
வீற்றிருந்த சிறப்பை வருணித்தவாறு;  தற்குறிப்பேற்றவணி: இதனால்,
துரியோதனனது அப்போதைய சிறப்பு, தேவலோகச் சிறப்பை யொத்திருந்த
தென்க.  'ஒக்கும்' என்பது - தற்குறிப்பேற்றவுருபாய் வந்தது.  'பாவமே
நிறைந்து புண்ணியங் குறைந்து' என மாறுபட்ட சொற்கள் வந்தது
தொடைமுரண்.  கம் - சுகம்; அதற்கு எதிர் - அகம், துக்கம்: அதில்லாதது -
நாகம்: அதில் வாழ்பவர் - நாகர் எனத் தேவர்க்குக் காரணக்குறி.  நரகு -
நரகம் என்ற வடசொல்லின் விகாரம்.  வாழ்தி - முன்னிலையொருமையெதிர்
காலமுற்று: இ - காலங்காட்டும்விகுதி, த் - எழுத்துப்பேறு.  தந்தவன் பெயர்.
                                                         (313)

161.-துரியோதனன் தருமனைச்சூதாடத் தூண்டுதல்.

     (இ - ள்.) (துரியோதனன் தருமனை நோக்கி),-'ஆய வென்றி ஐயன்
இல்லில் - பொருந்திய வெற்றியையுடைய (நமது) தந்தையின் மாளிகையில்,
போய்-, அமுதம் அன்ன போனகம் அருந்தும் அளவும்-தேவாமிருதத்தை
யொத்த இனியவுணவை உண்ணப்போகின்ற வரையிலும், இங்கு இருந்து -
இச்சபையிலிருந்து, போது போக - காலம் இனிது கழியுமாறு,-மாயம் ஒன்றும்
எண்ணலா மனத்தின் மிக்க மாமனும் - வஞ்சனை சிறிதும் எண்ணாத
மனத்தையுடைமையால் மேம்பட்டவனும் (எனது) மாமனுமாகிய சகுனியும்,
நீயும்-, இன்று - இப்பொழுது, சூதுகொண்டு நிகழ் விலாசம் அயர்விரோ-சூதாடு
கருவியைக் கொண்டு செய்கிற விளையாட்டை [சூதாட்டத்தை] ஆடுகிறீர்களா?'
(எ - று.)-'என்று வினாவினன்' என எழுவாயோடு வினையும் வருவித்து
முடிக்க.

     இச்செய்யுள் தருமனைநோக்கித் துரியோதனன் கூறிய வார்த்தையென்பது,
மேல் 163-ஆஞ் செய்யுளில், தருமன் "தாதுகொண்டு தேனிரங்கு தாமமார்ப"
என்று விளிப்பதனாற் புலனாகும்.  துரியோதனன், சகுனியைக்கொண்டு
தருமனை வஞ்சிக்கவேண்டுமென்று கருதுகின்றானாதலால், அச்சகுனியின்மேல்
தருமன் சிறிதும் ஐயங்கொள்ளாதிருக்க வேண்டுமென்று அவனை 'மாயமொன்று
மெண்ணலா மனத்தின் மிக்கமாமன்' எனப்புனைந்து கூறினன்.
விலாசம்=விலாஸம்: விநோதமென்பது பொருள்.  அயர்விர் - 'அயர்' என்னும்
பகுதியினடியாப் பிறந்த முன்னிலைப்பன்மை எதிர்காலவினைமுற்று.  ஓகாரம் -
வினா.                                                   (314)