பதற்கு - பவழத்தாற் செய்யப்பட்டவையும் நீலரத்தினத்தாற்
செய்யப்பட்டவையுமான காய்க ளெனினும் அமையும்.             (327)

175.-இதுமுதல் ஐந்து கவிகள் -தருமன் பல
பொருள்களையும் சூதாடியிழந்தமையைக் கூறும்,

இரண்டு கவிகள் - ஒரு தொடர்.

     (இ -ள்.) ஈரம் வைத்த சிந்தை மன்னன் - அருள்கொண்ட
மனத்தையுடையவனான யுதிஷ்டிரராசன், கழுத்தின் முத்து ஆரம் இசைவு என
வைத்து - (தான்) கழுத்திலணிந்திருந்த முத்து மாலையைப் பந்தயமாக வைத்து,
(துரியோதனனை நோக்கி,) நீயும்மாறு அழைக்க என்ன - 'நீயும் இதற்கு
எதிரான பந்தயத்தை வருவித்து வைப்பாயாக' என்று சொல்ல,-மாமன்மேல்
வாரம் வைத்த நெஞ்சினானும்-மாமனாகிய சகுனியிடத்து அன்புகொண்ட
மனத்தையுடையவனாகிய துரியோதனனும், சாரம்  மாமணி வைத்த வலயம்
ஒன்று வருக என்று - 'சிறந்த பெரிய இரத்தினமிழைத்துச் செய்யப்பட்ட ஒரு
தோள்வளையைக் கொண்டுவா' என்று (ஒருவனை) ஏவி (வரவழைத்து),
தானும்-, முன்னர் வைக்க - (தருமபுத்திரனுக்கு) எதிரிலே (பந்தயமாக) வைக்க,-
(எ - று.)-'மாமன்வெல்ல' என, அடுத்த கவியோடு குளகமாகத் தொடரும்.
இசைவு - மனமிசைந்துவைத்த பந்தயத்துக்கு ஆகுபெயர்.  ஸாரம் - வடசொல்;
சிறந்ததென்பது பொருள். வலயம் - பாஹு வலயம்.               (328)

     (இ -ள்.) இருவரும்-(தருமன் சகுனி என்ற) இருவரும், கவற்றினால்
எறிந்தபோது - பாச்சிகையை யுருட்டியாடுகையில்,-மருவரும் அலங்கல் புயத்து
மாமன்-வாசனை வீசுகின்ற மலர்மாலையையணிந்த தோள்களையுடைய சகுனி,
எறிந்த ஆறு-(பாச்சிகையை) உருட்டியாடிய வகை, ஒருவரும் குறிக்கலா
உபாயம் ஆய் இருத்தலான் -எவரும் தெரிந்துகொள்ள முடியாத
தந்திரமாயிருந்ததனால், வெல்ல- (அத்தருமபுத்திரனைச்) சயித்துவிட,
மன்னர்உள் வெருவரும் களிற்றினானும்-பகையரசர்கள் மனத்தில் அஞ்சுதற்குக்
காரணமான யானைச்சேனையையுடையவனாகிய தருமபுத்திரனும், மேல்
விருப்பம் மிஞ்சினான் - மேன்மேலும் சூதாடுதலில் ஆசை மிக்கவனானான்;
(எ- று.)