மாயவித்தையை அருச்சுனனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்ததுமன்றி ஒவ்வொருவர்க்கும்
நூறு நூறு குதிரையாக உத்தமவிலக்கணமுடைய சிறந்த ஐந்நூறு குதிரைகளைப்
பெற்றுக்கொள்ளும்படி வேண்ட, 'வேண்டும்பொழுது பெற்றுக்கொள்ளுகிறோம்;
உனக்கு மங்கள முண்டாகுக' என்று சொல்லி அருச்சுனன் அக்குதிரைகளை
அச்சித்திரரதனிடத்திலேயே விட்டிருந்தன னென்பதாம்.  இவ்விஞ்சையன்
பெயரை 'சித்திராங்கதன்' எனக் கொள்ளுதல் தகுதியன்று; திரௌபதி
மாலையிட்ட சருக்கத்தில் அவனை 'சித்திரத்தேரோன்' என்றதையும்
வடநூல்களையும் உற்றுநோக்குக.  அவ்வாறு அவ்வித்தியாதரனிடத்திலிருந்த
குதிரைகளை இப்பொழுது தருமன் பந்தயமாக வைத்தனனென அறிக. 

    விஞ்சையன்-மாலிகாஞ்சநம் முதலிய மாயவித்தைகளை யுடையவன்.
ஆடல் = அடல்: நீட்டல்.  இனி ஆடல்மா - கூத்தாடிக்கொண்டு
செல்லுந்தன்மையுள்ள குதிரையெனினுமாம்; அன்றியும், உத்தம
விலக்கணமுடைய சிறந்தகுதிரை 'ஆடன்மா' எனப்படும்.  மா -
பால்பகாவஃறிணைப்பெயர்.  மூன்றாமடியில், 'இரா' என்றது, இருளுக்கு
இலக்கணை.  நான்காமடியில், 'இரா' - செய்யா என்னும் வாய்பாட்டு
உடன்பாட்டு இறந்தகாலவினையெச்சம்.  மூன்றாமடியினீற்றில், அன்று என்று
எடுத்து, அப்பொழுது எனினுமாம்.