டான் பிறன்கேடு தன்கேடு, பிற்பகற் கண்டுவிடும்' என்றபடி திருதராட்டிரனைச்
சார்ந்தவர்கள் பாண்டவர்கட்குச் செய்யுந் தீமைகளெல்லாம் உடனே
செய்பவர்கட்குத் தீமையாய் முடியும் என்பது விதுரனது உட்கோள்.
"விதியே மதியாய்விடும்" "கேடு வரும் பின்னே மதிகெட்டுவரும் முன்னே",
"விநாஸகாலே விபரீத புத்தி:" என்பன - இச்செய்யுளின் பின்னிரண்டடிகளுக்கு
மேற்கோளாகத்தக்கவை.  மர்மம் - உயிர்நிலை; வடசொல்:  இது, இங்கு மனம்
என்ற பொருளில் வந்தது.  இனி மருமம் மிஞ்ச என்பதற்கு - மிக்க
இரகசியமாக எனினுமாம்.  மற்று - அசை.  வஞ்சி - ஒரு கொடி:  இதனை
மாதர்கட்கு உவமைகூறுதல், மரபு: மெல்லியதாய் ஒல்கி ஒசியும் வடிவில்
உவமம்.  இங்கு, வஞ்சி - உவமையாகுபெயர்.  பொருதும் -
தன்மைப்பன்மைமுற்று.                               (339)

187.-சகுனியின்விருப்பத்தின்படியே தருமன் சூதாடுதல்.

     (இ -ள்.) விதுரன்-, நொந்து - மனம் வருந்தி, நீதி கூற - (இவ்வாறு)
நீதிமொழிகளை யெடுத்துச்சொல்லவும்,-விழி இலானும் - பிறவிக் குருடனான
திருதராட்டிரனும், விழி இலாமை அன்றியே - கண்ணில்லாமையேயன்றி, வெதிர்
எனும் கொல் - செவிடும் ஆவேனோ, என்னும் ஆறு - என்று (தன்னைச்)
சொல்லும்படி, வைகினான் - (ஒன்றும்பேசாது) இருந்துவிட்டான்;  (இங்ஙன
மிருக்கையில்), - சதிர் புரிந்த சகுனிசொல்லை - சாதுரியமாகச் சூதாடிவந்த
சகுனியினது வார்த்தையை, தருமனும்-, எதிர்புரிந்து - எதிரில் உடன்பட்டு,-
அதிர வஞ்சம் முதிர வந்த -(கண்டவரெல்லாம்) நடுங்கும்படி (தன்னிடத்தில்)
வஞ்சனை அதிகப்பட வந்துள்ளவனாகிய, அருள் இலானொடு -
இரக்கமில்லாதவனான அந்தச் சகுனியோடு, ஆடினான் - (மீண்டும்) சூதாடத்
தொடங்கினான்; (எ - று.)

     விதுரன் இடித்துக் கட்டுரை கூறவும் திருதராட்டிரன் சிறிதும்
செவிகொடாதிருந்ததனால், கண்ணில்லாமையோடு செவியுமில்லாதவனென
வருணித்துக்கூறுமா றிருந்தது அவன் நிலைமையென்பது முன்னிரண்டடியின்
கருத்து, பதிரன்-செவிடன் என்ற பொருளதான இது, பெதிரன், வெதிரன்
எனத்திரியும்:  வெதிரனது தன்மை, வெதிரெனப்பட்டது.  அன்றியும்,
உறுப்புக்குறையுற்றோரை அஃறிணையாற் கூறலுமுண்டு.  'வெதிரனுங்கொல்'
என்ற பாடம் சிறக்கும்.  உம்மை - இறந்தது தழுவிய எச்சம்.  'பெதிரனுங்கொ
லென்னுமாறு பெரிய தாதை வைகினான்' என்று பாடமோதுவாருமுளர்.  சதிர்
புரிந்த - சதுரப்பாடாகப் பேசிய எனினுமாம்.  அருளிலான் - இரக்கமற்ற
பெரும்பாவி யென்றபடி.                                       (340)