அவனுக்கு மணஞ்செய்வித்தற்கு ஒருமகளையும் பெற விரும்பியவனாய், யாசன்
உபயாசன் என்னும் முனிவர்களைக்கொண்டு புத்திர காமயாகஞ் செய்விக்க,
அவ்வேள்விப்பயனால் அவ்வோமத்தீயினின்று ஒரு குமாரனும் ஒரு குமாரியும்
தோன்றினர்;  அக்குமாரியே, திரௌபதி.  'பூந்தழற்பிறந்த பாவை' என்றது -
கருப்பத்திற் பிறவாதவளெனத் திரௌபதியினது உற்பத்திச் சிறப்பை
யுணர்த்தும்.  யாகாக்கினியாதலின், 'பூந்தழல்' என்றார்.  மாய்ந்த-'அன்'
சாரியை பெறாத பலவின்பால் வினைமுற்று.  மநு - அவனாற் செய்யப்பட்ட
நூலுக்குக் கருத்தாவாகுபெயர்.  தேவர் கோன்மதலை இருகண் சேந்தனன் -
"உயர்திணை தொடர்ந்த பொருள் முதலாறும், அதனோடு சார்த்தினத்திணை
முடிபின" என்பது விதி.  சேந்தனன் - சிவந்தனன் என்பதன் மரூஉ.  (345)

     (இ -ள்.) (சிலர்),- பழி உடை தந்தை ஒன்றும் பகர்கலாது இருக்கும் -
'பழியையுடைய தந்தையாகிய திருதராட்டிரன் (இவ்வாறு முறைகேடு நிகழவும்
தனதுமகனாகிய துரியோதனனைத் தடுத்து) ஒன்றும் பேசாமல் இருக்கின்றான்
(இது என்ன (கொடுமை!)', என்பார்-; (அதுகேட்ட சிலர்), விழி உடையவரை
அன்றோ மேன்மையோர் வெறுப்பது - 'கண்களை யுடையவர்களை யல்லவோ
மேன்மக்கள் வெறுத்துக் கூறுவது [கண்ணில்லாக் குருடன் மீது குறைகூறுவதிற்
பயனில்லையே]' என்பார்-; (சிலர்), இவனால் - '(இக்கொடுமைக்கு இயைந்து
நின்ற) இத்திருதராட்டிரனால், மைந்தர் அரும்பெருஞ் செல்வம் - (இவனது)
மக்களான துரியோதனாதியரது (பெறுதற்கு) அரிய பெருஞ் செல்வம், அழியுமே
- அழிந்தேவிடும்,' என்பார்;  (சிலர்), இவன் புரிந்தது - 'இந்தத்
திருதராஷ்டிரன் செய்தது, வழி வழி ஆக நிற்கும் வசை - தலைமுறை
தலைமுறையாக [என்றும் அழியாது] தொடர்ந்து நிலைநிற்கும்
அபகீர்த்தியாகும்,' என்பார்-; (எ - று.)

     இவை, தனது மக்கள்செய்த முறைகேட்டைத் தடுக்காது நின்ற
திருதராட்டிரன்மேல் அவையிலுள்ளோர் குற்றங்கூறியனவாம். 'விழியுடையவர்'
என்றது, ஊனக்கண்ணோடு ஞானக்கண்ணையும் பெற்றிருப்பவரென்ற
பொருளைக் காட்டுமென்னலாம்.  மேன்மையோர் வெறுப்பது - தொழிற்பெயர்
வினைமுற்றுத் தன்மையை யடைந்து பயனிலையாய் வந்தது. அழியுமே,
ஏகாரம் - தேற்றம்; இனி, கெட்டுவிடுமே! எனில், இரக்கப் பொருளது. இவன்
புரிந்ததாகிய வசை வழிவழியாக நிற்கும் என இயைத்துப் பொருள்
கூறினுமாம்; இவன் (இங்ஙனம்) புரிந்ததனால் வசை வழி வழியாக நிற்கும்
என்றலும் ஏற்கும்.                                           (346)